Parki i obszary rekreacyjne

Jedną z cichych przyjemności życia w Niemczech jest to, jak wiele chronionych, otwartych terenów naturalnych jest w zasięgu niemal każdego miasta i jak wiele z nich można swobodnie zwiedzać. Ten rozdział dotyczy większych terenów naturalnych poza lokalnym parkiem miejskim: parków narodowych, parków przyrody, terenów rekreacyjnych otaczających każde miasto oraz zrekultywowanych jezior i lasów, gdzie Niemcy spędzają weekendy, aktywnie spędzając czas na świeżym powietrzu. Celem jest tu praktyczność. Do końca powinieneś zrozumieć, jak Niemcy dzielą swoje tereny chronione na kilka przejrzystych kategorii, co każda z nich oznacza dla Ciebie jako turysty, gdzie znaleźć te w pobliżu i jak do nich dotrzeć tanio i dobrze je wykorzystać. Informacje na temat codziennego parku miejskiego, ogrodu działkowego i swobodnej, piknikowo-grillowej strony niemieckich terenów zielonych znajdziesz w naszym przewodniku. zajęcia na świeżym powietrzu i parkiRozdział ten zaczyna się tam, gdzie poprzedni się kończy, na skraju miasta.

Jak Niemcy sortują swoją chronioną przyrodę

Niemcy dzielą swoje rozległe chronione krajobrazy na trzy główne kategorie, a wiedza, w której z nich się znajdujesz, mówi ci prawie wszystko o tym, co możesz tam robić. Najbardziej rygorystyczne są parki narodowe. Jest ich szesnaście, a przewodnią ideą jest „Natur Natur sein lassen”, pozwalając naturze być naturą, a korzystanie z niej przez człowieka jest celowo ograniczone. Generalnie jesteś mile widziany, ale oczekuje się, że będziesz trzymał się wyznaczonych ścieżek, trzymał psy na smyczy, niczego ze sobą nie zabierał i niczego nie zostawiał. Najstarszym jest Bayerischer Wald, Las Bawarski, który stał się pierwszym parkiem narodowym Niemiec w 1970 roku i obecnie tworzy jeden ogromny dziki las wzdłuż granicy z Czechami wraz z sąsiadem za granicą. Inne dają ci wyobrażenie o tym paśmie: Berchtesgaden na dalekim południu to jedyny w kraju alpejski park narodowy, ze stromym Watzmann i przypominającym fiord Königssee; Trzy parki nadmorskie chronią Wattenmeer, pływowe bagna Morza Północnego i obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO; Jasmund na wyspie Rugia strzeże białych kredowych klifów i starego lasu bukowego wybrzeża Bałtyku; a Sächsische Schweiz, Saksońska Szwajcaria, na południowy wschód od Drezna, słynie z majestatycznych wież z piaskowca. Najnowszy z szesnastu, Hunsrück-Hochwald, rozciągający się nad Nadrenią-Palatynatem i Saarą, został wyznaczony dopiero w 2015 roku, więc sieć wciąż się rozrasta. Rozciągają się one po całym kraju, od Alp po wybrzeża Morza Bałtyckiego i Północnego, co oznacza, że ​​gdziekolwiek się osiedlisz, przynajmniej jeden z nich prawdopodobnie będzie w zasięgu jednego dnia, a wstęp jest bezpłatny. Parki narodowe to miejsca, do których jedziesz, aby zobaczyć przyrodę zarządzaną dla niej samej, a nie dla twojej wygody, a nagrodą jest krajobraz, którego nie znajdziesz nigdzie indziej.

Drugą i zdecydowanie najpopularniejszą kategorią jest Naturpark, czyli park przyrodniczy. W Niemczech jest ich ponad sto i działają na zupełnie innej zasadzie. Naturpark to zazwyczaj rozległy, zamieszkany krajobraz kulturowy, obejmujący pola uprawne, lasy, wioski i wszystko inne, który jest chroniony zarówno ze względów rekreacyjnych, jak i ochrony przyrody. Ta kategoria została stworzona z myślą o turystach: oznakowane szlaki piesze i rowerowe, centra dla zwiedzających, miejsca piknikowe, punkty widokowe i szlaki rodzinne to jej główny cel. Kiedy Niemiec mówi o weekendowym wyjeździe do Eifel, Schwarzwaldu, Lüneburger Heide lub Bergisches Land, zazwyczaj wybiera się do Naturparku. Jeśli szukasz miejsca, w którym możesz swobodnie wędrować, zabrać rodzinę i nie martwić się zbytnio o surowe zasady, Naturpark jest prawie zawsze odpowiedzią. Trzecia kategoria, Biosphärenreservat, czyli rezerwat biosfery, jest uznawana przez UNESCO i plasuje się gdzieś pomiędzy: to krajobraz użytkowy podzielony na strefy, niektóre ściśle chronione, inne użytkowane rolniczo i turystycznie, a cały obszar stanowi wzór życia w zgodzie z naturą. Spreewald na południowy wschód od Berlina, labirynt małych dróg wodnych, które można przemierzać kajakiem lub płaskodenną łódką, oraz faliste wyżyny Rhön w środkowych Niemczech to dwa z najbardziej znanych. Dla nowicjusza prosta zasada brzmi: Nationalpark oznacza stąpaj ostrożnie i trzymaj się szlaku, Naturpark oznacza przyjedź i baw się dobrze, a Biosphärenreservat oznacza trochę jednego i drugiego, w zależności od strefy, w której się znajdujesz.

Tereny rekreacyjne, w których Niemcy faktycznie spędzają weekendy

Nie wszystko, co warto odwiedzić, ma oficjalny status obszaru chronionego. Słowo, które najczęściej usłyszysz w życiu codziennym, to Naherholungsgebiet, co w wolnym tłumaczeniu oznacza „lokalny obszar rekreacyjny”: pierścień lasów, jezior, łąk rzecznych i niskich wzgórz, który znajduje się u progu każdego niemieckiego miasta i istnieje wyłącznie po to, by ludzie mogli wyrwać się z miasta na kilka godzin. W okolicach Monachium może to być dolina Izary i jeziora na południu; wokół Hamburga lasy i wrzosowiska okolicznych terenów; wokół miast Zagłębia Ruhry zielony pas odzyskanych terenów. Nie musisz planować wyprawy, aby skorzystać z takiego miejsca. Cała idea Naherholungsgebiet polega na tym, że możesz tam dotrzeć w pół godziny, po południu pospacerować, pojeździć rowerem lub popływać i być w domu wieczorem. Zapoznanie się z nazwą najbliższego obszaru i przystankiem tramwajowym lub S-Bahn, który do niego dojeżdża, to jedna z najprzydatniejszych informacji o okolicy, jakie możesz zdobyć jako nowoprzybyły.

Niemcy również robią coś wyjątkowego z terenami, z którymi przemysł się wykończył. W Zagłębiu Ruhry, dawnym regionie węglowo-stalowym na zachodzie, cały pas dawnych hut żelaza, kopalń i hałd został przekształcony w park publiczny, zamiast zostać ogrodzony. Najbardziej lubianym przykładem jest Landschaftspark Duisburg-Nord, zamknięta huta Thyssen, której wielkie piece można teraz podziwiać, stary gazomierz stał się zbiornikiem do nurkowania, a bunkry na rudę przebudowano na ogród wspinaczkowy – wszystko to położone na zielonej przestrzeni, do której wstęp jest wolny o każdej porze dnia i nocy. Jest to część szerszej sieci przekształconych terenów przemysłowych, rozciągniętych wzdłuż dawnego korytarza rzeki Emscher i nie ma nic podobnego. Dalej na wschód wciąż trwa jeszcze większa transformacja: kopalnie odkrywkowe węgla brunatnego wokół Lipska i na Łużycach zostały zalane, tworząc całe nowe pojezierza. Lipska Neuseenland, „Lipska Nowa Kraina Jezior”, i Łużyckie Jeziora oferują obecnie możliwość pływania, żeglowania, pływania na stojąco i jazdy na rowerze po wodach, które jeszcze pokolenie temu były kopalnią węgla. Stanowią one dobitny przykład tego, jak szybko zdewastowany krajobraz może stać się terenem rekreacyjnym, i są naprawdę przyjemnymi miejscami na spędzenie letniego dnia.

Dla rodzin i każdego, kto lubi naturę z nutą struktury, warto poznać dwa kolejne rodzaje miejsc. Wildpark, znany również jako Tierpark, to duży, w większości otwarty wybieg, gdzie rodzime, a czasem egzotyczne zwierzęta żyją na rozległych wybiegach, po których można spacerować pieszo. Zazwyczaj jest to znacznie tańsze i spokojniejsze niż pełne zoo, a często położone w lesie. Wiele z nich zamieszkują jelenie, dziki i inne lokalne gatunki, które można karmić lub obserwować z bliska, co czyni je idealnym miejscem na wycieczkę z małymi dziećmi. Kletterwald, znany również jako Hochseilgarten, to kolejny ulubiony park linowy: tor linowych mostów, platform i tyrolek rozciągniętych między drzewami, z uprzężami i linami asekuracyjnymi, o różnym stopniu trudności – od łagodnych pętli na wysokości dziecka po naprawdę wymagające trasy. Jeden z nich znajdziesz w lesie w pobliżu większości większych miast, a do wypróbowania łatwiejszych tras nie jest wymagane żadne doświadczenie. Oba idealnie wpisują się w ideę obszaru rekreacyjnego i stanowią pierwszy kontakt z naturą dla każdego, kto dopiero stawia pierwsze kroki w Niemczech. Aby uzyskać pełną listę rodzinnych wycieczek, zapoznaj się z naszym przewodnikiem zajęcia przyjazne rodzinie.

Bądź aktywny, gdy już tam dotrzesz

Powód, dla którego warto dbać o wszystkie te obszary, to fakt, że są one stworzone do ruchu, a nie tylko do oglądania. Jazda na rowerze to często najłatwiejszy sposób na dotarcie do nich. Większość parków przyrodniczych i terenów rekreacyjnych jest usiana oznakowanymi trasami rowerowymi Radwege, a Niemcy mają znakomitą sieć długodystansowych tras, które przez nie przebiegają. Wiele z nich biegnie wzdłuż rzek łagodnymi, przeważnie płaskimi ścieżkami, które nadają się raczej na relaksujący dzień niż na trening. Rower można wypożyczyć w większości miast lub przywieźć własny do pociągów regionalnych poza godzinami szczytu, korzystając z biletu rowerowego. Aby dowiedzieć się, jak zorganizowana jest niemiecka sieć rowerowa i które długie trasy warto przejechać, zapoznaj się z naszym przewodnikiem. kultura i trasy rowerowePiesze wędrówki to kolejna uniwersalna opcja: oznakowane sieci szlaków w parkach przyrodniczych obejmują zarówno krótkie pętle oznaczone kolorowymi symbolami, jak i poważne trasy długodystansowe. Jeśli interesują Cię prawdziwe wędrówki po wzgórzach i górach, z odpowiednim sprzętem i odpowiednim planowaniem trasy, znajdziesz je w naszym przewodniku. przygody na świeżym powietrzu i piesze wędrówki; tutaj wystarczy powiedzieć, że szlak jest prawie zawsze już dla Ciebie oznaczony i zmapowany.

Woda stanowi istotną część atrakcyjności, zwłaszcza latem. Zrekultywowane pojezierza, jeziora na terenach rekreacyjnych i wolno płynące rzeki w rezerwatach biosfery są wykorzystywane do pływania, kajakarstwa, żeglarstwa i pływania na stojąco. Tam, gdzie wyznaczono do tego miejsce, znajdują się wypożyczalnie sprzętu, pomosty i oznaczone kąpieliska. Zasady i bezpieczeństwo korzystania z wody omówiono osobno w naszym przewodniku. sporty i aktywności wodneWarto więc zajrzeć, zanim cokolwiek ruszysz. Parki przyrody są również celowo dostosowane do rodzin i osób, które chcą uczyć się podczas spacerów. Wiele z nich prowadzi Naturerlebnispfad, szlak przyrodniczy z interaktywnymi stanowiskami, które objaśniają lokalne rośliny i zwierzęta, a niektóre oferują Barfußpark, park dla bosych stóp, ścieżkę wyłożoną błotem, piaskiem, kamykami, wodą i wiórami drzewnymi, po której można chodzić boso, aby poczuć różnorodność nawierzchni. Oba są tanie lub darmowe i oba cieszą się popularnością wśród dzieci. Dodaj do tego ciche obserwowanie dzikiej przyrody, do czego szczególnie nadają się parki narodowe o ścisłym rygorze – od jeleni i dzików po ptaki morskie na Wattenmeer i żurawie odpoczywające podczas migracji – a otrzymasz pełen wachlarz atrakcji. Wczesny ranek i godzina przed zmierzchem to najlepsze pory na obserwację zwierząt, a proste zasady zachowania ciszy, zachowania dystansu i używania lornetki zamiast prób zbliżenia się przyniosą Ci znacznie więcej, niż kosztują. Nic z tego nie wymaga specjalnych umiejętności ani drogiego sprzętu, co częściowo wyjaśnia, dlaczego obszary te tak łatwo wkomponować w codzienne życie.

Nie musisz tego wszystkiego robić samodzielnie. Prawie każdy park narodowy i większe parki przyrodnicze prowadzą centrum dla zwiedzających, często nazywane Nationalparkzentrum, Naturparkhaus lub Haus des Gastes, gdzie możesz odebrać bezpłatne mapy, zapytać personel, które szlaki są odpowiednie dla Twojej grupy i zapisać się na programy z przewodnikiem. Te „Führungen”, czyli wycieczki z przewodnikiem, to naprawdę dobry sposób na poznanie nowego przybysza: spacery z przewodnikiem o świcie, wędrówki z przewodnikiem, spływy kajakowe przez Spreewald, przeprawy przez błoto po Wattenmeer z licencjonowanym przewodnikiem znającym pływy, a także dni odkrywania dla dzieci w czasie ferii szkolnych. Wiele z nich jest bezpłatnych lub kosztuje tylko kilka euro i zazwyczaj są oferowane w języku niemieckim, choć niektóre parki w regionach turystycznych oferują je również w języku angielskim, więc warto zapytać. Rozpoczęcie od programu z przewodnikiem eliminuje niepewność w miejscu, którego jeszcze nie znasz, i szybko uczy, jak z niego korzystać samodzielnie.

Dostęp, zasady i dotarcie do celu

Najlepszą rzeczą w tym wszystkim jest to, jak bardzo jest to otwarte. Niemcy mają szerokie prawo dostępu do terenów wiejskich, Betretungsrecht, które pozwala na piesze wejście do lasów i terenów otwartych w celach rekreacyjnych, w dużej mierze bezpłatnie, nawet jeśli teren jest własnością prywatną. Leśny aspekt tego prawa, a także to, co ono umożliwia, a czego nie, wyjaśniono w naszym przewodniku. zajęcia na świeżym powietrzu i parkiW skrócie, możesz spacerować po lesie, ale robisz to na własne ryzyko, a jazda na rowerze lub jeździe konnej jest ograniczona do ścieżek. Ważne jest, aby zrozumieć w tym rozdziale, że prawa strona jest najszersza w zwykłych parkach wiejskich i przyrodniczych, a najwęższa w parkach narodowych, gdzie ochrona przyrody jest priorytetem. W parku narodowym należy trzymać się wyznaczonych szlaków, a w ściśle chronionych strefach centralnych nie wolno ich w ogóle opuszczać. Znaki przy wejściu i przy początku szlaku poinformują Cię, w której strefie się znajdujesz i jakie obowiązują przepisy. To nie jest biurokracja sama w sobie; zboczenie ze szlaku w chronionym centrum może zdeptać siedlisko, które park ma chronić, i grozi za to grzywna.

Psy są mile widziane w większości regionów, ale obowiązują w nich konkretne, sezonowe zasady. W większości Niemiec obowiązuje Brut- und Setzzeit, czyli sezon rozrodczy i wychowania młodych wiosną i wczesnym latem, mniej więcej od początku kwietnia do połowy lipca, choć dokładne daty i zasady ustalane są przez poszczególne landy. W tym okresie, gdy ptaki gniazdujące na ziemi wysiadują jaja, a jelenie wychowują młode, w wielu regionach psy muszą być trzymane na smyczy, a niektóre parki narodowe i przyrodnicze wymagają prowadzenia ich przez cały rok. Nawet poza tym sezonem pies goniący dzikie zwierzęta może wyrządzić poważne szkody, dlatego bezpiecznym i uprzejmym zachowaniem jest trzymanie psa blisko siebie i na smyczy, chyba że znak wyraźnie stanowi inaczej. Ten sam duch ostrożności przenika resztę etykiety: zabieraj wszystkie śmieci do domu, ponieważ wiele obszarów naturalnych nie ma koszy na śmieci, rozpalaj ogniska i grille tylko tam, gdzie jest to wyraźnie dozwolone, a rośliny, grzyby i kamienie zostawiaj tam, gdzie je znajdziesz. Niemcy traktują tę cichą zasadę „nie pozostawiać śladów” poważnie, a jej przestrzeganie jest częścią bycia dobrym gościem.

Dotarcie do tych miejsc bez samochodu jest łatwiejsze, niż wielu przyjezdnych się spodziewa, i właśnie dlatego Deutschlandticket zasługuje na swoje miejsce. Miesięczny bilet na komunikację miejską w całym kraju obejmuje pociągi regionalne, tramwaje i autobusy w całym kraju, dzięki czemu jeden bilet może zapewnić Ci przejazd do regionu jezior w jeden weekend, a do bram parku narodowego w kolejny, a rower będzie dostępny poza godzinami szczytu. Wiele parków narodowych i większych parków przyrodniczych jest celowo obsługiwanych przez stacje regionalne i autobusy wahadłowe, aby turyści mogli dotrzeć tam bez konieczności jazdy samochodem. Aby dowiedzieć się, jak działa bilet i ile obecnie kosztuje, zapoznaj się z naszym przewodnikiem. DeutschlandticketPołączenie tej przełęczy z terenem przyrodniczym w pobliżu linii kolejowej to jedna z najtańszych opcji jednodniowej wycieczki, jaką możesz spędzić w Niemczech.

Gdzie zacząć

Jeśli zdecydujesz się na jeden praktyczny krok z tego rozdziału, niech będzie to: znajdź nazwę najbliższego obszaru rekreacyjnego i dowiedz się, jak do niego dojechać komunikacją miejską. Szybkie wyszukiwanie hasła „Naherholungsgebiet” lub „Naturpark” wraz z nazwą Twojego miasta zazwyczaj wyświetli najbliższe opcje wraz z mapą i najbliższą stacją, dzięki czemu możesz wybrać się tam pieszo lub rowerem w ten weekend. Następnie spójrz o krok dalej i znajdź najbliższy park narodowy, park narodowy i rezerwat Biosphärenreservat; prawie każdy w Niemczech mieszka w odległości jednodniowej wycieczki, a wiedza o tym, który jest który, z góry podpowie, jak surowe będą zasady i jak przyjazne dla rodzin będzie to miejsce.

Kiedy tam pojedziesz, skorzystaj z darmowej pomocy, która już tam jest. Zacznij od centrum dla zwiedzających, jeśli takie jest w okolicy, weź darmową mapę i rozważ program zwiedzania z przewodnikiem na pierwszą wizytę, aby poznać to miejsce od kogoś, kto je zna. Sprawdź, czy psy potrzebują smyczy i czy jesteś w sezonie lub strefie o bardziej rygorystycznych przepisach, zabierz worek na śmieci i podróżuj lekko. Przede wszystkim pamiętaj, że zdecydowana większość tych atrakcji jest całkowicie bezpłatna: bez biletów, rezerwacji, członkostwa, tylko otwarte tereny, które kraj utrzymuje, aby ludzie mogli z nich korzystać. Jeśli chodzi o codzienne parki miejskie i ogródki działkowe na niemieckich terenach zielonych, zachowaj nasz przewodnik. zajęcia na świeżym powietrzu i parki Przydatne w połączeniu z tym. Dzięki temu masz pełen obraz, od ławki w osiedlowym parku po najdalszy skraj parku narodowego, a wyjście na zewnątrz to jedna z prawdziwych, codziennych przyjemności życia w Niemczech.