MieszkamyW.de
Znalezienie prawnika

Prawo własności intelektualnej

25 min czytania

Prawo własności intelektualnej to część niemieckiego systemu prawnego, w której cudzoziemcy najczęściej zatrudniają niewłaściwą osobę. Nie złą i niekompetentną, ale niewłaściwą: adwokata ogólnego w przypadku zgłoszenia patentowego, adwokata patentowego w przypadku sporu o prawa autorskie lub specjalistę w jednej dziedzinie w przypadku problemu leżącego w innej dziedzinie. Ten rozdział dotyczy tego wyboru. Wyjaśnia, który z dwóch niemieckich zawodów ma prawo do wykonywania jakich czynności, który tytuł specjalisty faktycznie pasuje do danego problemu, gdzie znajdują się rejestry urzędowe, co powoduje, że te sprawy są kosztowne i które drogi ustawowe są całkowicie bezpłatne. Nie uczy prawa patentowego i nie stanowi porady prawnej.

Powód, dla którego ten rozdział istnieje oddzielnie od reszty sekcji, jest prosty. Każdym innym problemem prawnym w Niemczech zajmuje się jeden zawód. Własnością intelektualną zajmują się dwaj, którzy mają inne wykształcenie, różne izby, różne rejestry i inne prawa do występowania przed sądem. Źle dobierając pary, zapłacisz dwa razy, albo zapłacisz komuś, kto nie ma prawa do podjęcia ostatniego kroku w twojej sprawie. Zanim zaczniesz czytać dalej, warto zorientować się, jak pracują niemieccy prawnicy, jakie stawki mogą pobierać i kto płaci w przypadku przegranej sprawy. To wszystko w… Usługi prawne dla emigrantów, rozdział stanowiący podstawę tej sekcji, a niniejszy rozdział przyjmuje to za pewnik, zamiast to powtarzać.

Prawo własności intelektualnej zajmują się dwiema profesjami, których nie można stosować zamiennie

W Niemczech istnieje drugi zawód prawniczy, którego w większości krajów nie ma jako osobnej kwalifikacji: Patentanwalt, czyli rzecznik patentowy. Patentanwalt to nie Rechtsanwalt, który akurat interesuje się technologią. To odrębny zawód z własnym statutem, Patentanwaltsordnung (PAO), własną izbą patentową, Patentanwaltskammer, oraz własnym rejestrem aplikantów. Ścieżka kształcenia również jest inna. Patentanwalt zazwyczaj posiada dyplom ukończenia studiów w dziedzinie technicznej lub naukowej, inżynierii, fizyce, chemii, biologii, a następnie odbywa dodatkowe szkolenie prawnicze. Rechtsanwalt zajmuje się wyłącznie prawem. Dlatego Patentanwalt potrafi odczytać Twoje roszczenia i zrozumieć, do czego tak naprawdę służy Twoje urządzenie, a Rechtsanwalt zazwyczaj nie potrafi.

Konsekwencją dla Ciebie jest raczej praktyka niż akademia. Jeśli Twój problem ma charakter techniczny i wymaga precyzyjnego opisu, aby uzyskać monopol, potrzebujesz zawodu, który został wyszkolony właśnie w tym zakresie. Jeśli Twoim problemem jest walka, umowa lub list z żądaniem zapłaty, potrzebujesz zawodu z nieograniczonym prawem do odbioru. Wiele dobrych firm korzysta z obu i umieszcza je w Twojej dokumentacji razem, co jest rozwiązaniem wymaganym przez prawo niemieckie i, jak zobaczysz poniżej, rozwiązanie faktycznie premiowane przez niemieckie prawo kosztów. Błąd polega na niekorzystaniu z obu. Błąd polega na założeniu, że jedna jest tańszą wersją drugiej.

Co może zrobić Patentanwalt

Zakres nie jest kwestią zwyczaju. Jest on określony w § 3 Patentanwaltsordnung i warto go znać, ponieważ to właśnie tam marnuje się pieniądze. Zgodnie z § 3(2) PAO, zadania zawodowe Patentanwalt obejmują: doradzanie innym i reprezentowanie ich przed osobami trzecimi w sprawach uzyskania, utrzymania, obrony i kwestionowania patentu, ergänzendes Schutzzertifikat (dodatkowego świadectwa ochronnego, które przedłuża patenty farmaceutyczne i ochrony roślin), Gebrauchsmuster (wzoru użytkowego, czasami nazywanego patentem krótkoterminowym), eingetragenes Design (zarejestrowanego wzoru), ochrony Topographie (wzorów układów scalonych półprzewodników), Marke (znaku towarowego), innej Kennzeichen chronionej na mocy Markengesetz (ustawy o znakach towarowych), Agrargeoschutz (oznaczeń geograficznych produktów rolnych) lub Sortenschutzrecht (prawa do odmian roślin). Ustawa grupuje wszystkie te prawa pod jedną etykietą: gewerbliche Schutzrechte, prawa własności przemysłowej. § 3(2) przyznaje również Patentanwalt prawo do reprezentowania Cię przed Deutsches Patent- und Markenamt (DPMA), Niemieckim Urzędem Patentowym i Znaków Towarowych, a także przed Bundespatentgericht, Federalnym Sądem Patentowym; oraz przed Bundesgerichtshof, Federalnym Trybunałem Sprawiedliwości, w postępowaniach o unieważnienie patentu, jego wycofanie lub udzielenie przymusowej licencji.

Teraz przeczytaj, czego brakuje na tej liście. Urheberrecht, prawo autorskie, nie pojawia się w nim. Prawo autorskie nie jest gewerbliches Schutzrecht w systemie niemieckim. Powstaje automatycznie w momencie stworzenia dzieła, nie jest zarejestrowane i należy do innego świata prawnego. § 3(3) PAO rozszerza Patentanwalt na sprawy, w których istotne jest pytanie o prawo własności przemysłowej, program komputerowy, niechroniony wynalazek lub inny wkład techniczny, w tym przed trybunałami arbitrażowymi i organami administracyjnymi innymi niż DPMA. Jest to szerokie pojęcie i w praktyce obejmuje wiele kwestii. Jest to jednak pomost od strony technicznej, a nie ogólna licencja. Jeśli agencja stockowa twierdzi, że wykorzystałeś jej zdjęcie lub klient twierdzi, że skopiowałeś swój kod, Patentanwalt nie jest naturalnym pierwszym wyborem.

Druga połowa granicy ma jeszcze większe znaczenie. § 3(5) Ustawy o Patentach (PAO) wyraźnie stanowi, że prawo Rechtsanwalta do doradztwa i reprezentacji we wszystkich sprawach prawnych, wynikające z § 3 Federalnego Kodeksu Prawnego (Bundesrechtsanwaltsordnung), pozostaje nienaruszone. Zatem te dwa zawody się nakładają: Rechtsanwalt może zajmować się sprawami dotyczącymi znaków towarowych i wielu robi to bardzo dobrze. Tylko jeden z nich ma charakter ogólny. § 3(4) Ustawy o Patentach (PAO) daje każdemu prawo do korzystania z doradztwa i reprezentacji przez wybranego przez siebie Patentanwalta, więc nikt nie może nakłonić go do skorzystania z konkretnej firmy.

Sąd decyduje, kogo możesz zatrudnić

Oto zasada, która zaskakuje i jest najprzydatniejszą rzeczą w tym rozdziale. Jeśli musisz pozwać kogoś w Niemczech za naruszenie patentu lub znaku towarowego, nie możesz tego zrobić tylko na podstawie Patentanwalt. § 143(1) Patentgesetz (ustawy o patentach) kieruje wszystkie Patentstreitsachen, czyli wszystkie powództwa dotyczące roszczeń wynikających ze stosunku prawnego regulowanego przez Patentgesetz, do izb cywilnych Landgerichte, sądów krajowych, i to „bez końca na granicy wartości sporu”, niezależnie od wartości przedmiotu sporu. § 140(1) Markengesetz (ustawy o znakach towarowych) reguluje to samo w przypadku sporów dotyczących Kennzeichenstreitsachen, znaków towarowych i innych oznaczeń. W tych sprawach nie ma wersji postępowania w sprawach drobnych roszczeń. Nawet spór o wartości kilkuset euro rozpoczyna się w Landgericht.

Ma to znaczenie ze względu na § 78 (1) Zivilprozessordnung, niemieckiego kodeksu postępowania cywilnego: przed Landgerichte i Oberlandesgerichte strony muszą być reprezentowane przez Rechtsanwalt. Przed Bundesgerichtshof muszą być reprezentowane przez Rechtsanwalt specjalnie dopuszczonego do tego sądu - małą i odrębną grupę. Nazywa się to Anwaltszwang, czyli obowiązkową reprezentacją. Połączenie tych dwóch zasad daje nieunikniony rezultat: każdy niemiecki pozew o naruszenie patentu lub znaku towarowego wymaga Rechtsanwalt, niezależnie od wartości sprawy, a Ty osobiście nigdy nie możesz w niej wystąpić i się w niej bronić. Patentanwalt działa równolegle, co jest dokładnie tym, czego oczekuje niemieckie prawo kosztów.

Kraje związkowe mogą również koncentrować te sprawy. § 143(2) PatG i § 140(2) MarkenG pozwalają władzom krajowym (Landesregierungen) przydzielać spory z kilku okręgów sądowych Landgericht jednemu i delegować to uprawnienie do Landesjustizverwaltungen; kraje związkowe mogą nawet przekazać sprawę sądowi w innym kraju związkowym w drodze porozumienia. § 105 Urheberrechtsgesetz przyznaje takie same uprawnienia dla Urheberrechtsstreitsachen, zarówno na poziomie Landgericht, jak i Amtsgericht. W praktyce oznacza to, że garstka sądów rozpatruje większość spraw z zakresu własności intelektualnej w Niemczech, dlatego lokalny prawnik może wcale nie znajdować się w pobliżu Twojej sprawy. Zapytaj potencjalnego prawnika, który sąd będzie rozpatrywał sprawę i jak często się tam pojawia.

Prawo autorskie ma nieco inne zastosowanie. § 104 UrhG kieruje sprawy Urheberrechtsstreitsachen do ordentlicher Rechtsweg, czyli powszechnych sądów cywilnych. W zdaniu drugim tego artykułu znajduje się jednak wyjątek, o którym powinni wiedzieć twórcy zatrudnieni: w przypadku sporów o prawa autorskie wynikających ze stosunku pracy lub świadczenia usług, których jedynym celem jest zapłata uzgodnionego wynagrodzenia, droga do Arbeitsgerichte, czyli sądu pracy, pozostaje otwarta. To nie jest kwestia formalna. Sądy pracy mają własny system kosztów, a Prawo Pracy i Umowy wyjaśnia, dlaczego postępowania w sprawach pracy w pierwszej instancji różnią się pod względem finansowym od wszystkich innych opisanych tutaj.

Który tytuł Fachanwalt pasuje do Twojego problemu?

Rozdział wprowadzający wyjaśnia, czym jest tytuł Fachanwalt, jak trudno go zdobyć i dlaczego jest to autentyczny sygnał, a nie marketing. Nie jest jednak w stanie wskazać, który tytuł pasuje do problemu własności intelektualnej, ponieważ dziedzina ta jest podzielona na trzy, a podział ten nie jest taki, jaki domyśliłby się anglojęzyczny.

Odpowiednim przepisem jest § 14h Fachanwaltsordnung (FAO), regulującego tytuły specjalistyczne. Osoba ubiegająca się o tytuł specjalisty musi wykazać się specjalistyczną wiedzą z zakresu prawa patentowego, wzorów użytkowych i ochrony odmian roślin, w tym prawa Arbeitnehmererfindungsrecht, prawa wynalazków pracowniczych, a także europejskiego prawa patentowego; prawa wzorów przemysłowych, w tym europejskiego prawa wzorów przemysłowych; prawa znaków towarowych i innych oznaczeń, w tym znaków towarowych UE; prawa zwalczania nieuczciwej konkurencji; prawa procesowego i specyfiki sporów sądowych w tej dziedzinie; oraz, co najważniejsze, „urheberrechtliche Bezüge des gewerblichen Rechtsschutzes”, punktów styku praw autorskich z własnością przemysłową. Przeczytaj uważnie ten ostatni punkt. Prawa autorskie wchodzą w zakres tego tytułu tylko w zakresie, w jakim dotyczą własności przemysłowej. Nie są to specjalizacje praw autorskich.

Specjalizacją w prawie autorskim jest § 14j FAO, czyli Fachanwalt für Urheber- und Medienrecht. Ten tytuł wymaga prawa autorskiego, w tym prawa o stowarzyszeniach zbiorowego zarządzania (Wahrnehmungsgesellschaften), praw pokrewnych, Urhebervertragsrecht, prawa umów między twórcami a użytkownikami oraz międzynarodowych konwencji dotyczących praw autorskich; prawa umów wydawniczych i muzycznych; prawa publicznego relacjonowania słowa i obrazu; prawa nadawczego; oraz punktów styku konkurencji i reklamy w drugą stronę. Jeśli Twoim problemem jest fotografia, tekst, utwór muzyczny, film lub umowa na książkę, to jest to odpowiedni tytuł, a specjalista gewerblicher Rechtsschutz jest bliskim trafieniem. Jeśli Twoim problemem jest oprogramowanie, zapoznaj się również z § 14k FAO, czyli Fachanwalt für Informationstechnologierecht, ponieważ spory dotyczące oprogramowania zazwyczaj dotyczą częściowo praw autorskich, a częściowo umów.

Warto poznać jeszcze jeden szczegół z FAO podczas rozmowy kwalifikacyjnej, ponieważ mówi on, co tak naprawdę udowadnia tytuł. Aby zakwalifikować się do gewerblicher Rechtsschutz, kandydat musi udokumentować 80 spraw z co najmniej trzech różnych obszarów § 14h nr 1-5, co najmniej pięć z każdej z tych trzech. Jednak maksymalnie pięć z tych 80 może stanowić Schutzrechtsanmeldungen, czyli wnioski o rejestrację prawa, a Sammelanmeldung, czyli wniosek wieloklasowy, liczy się jako jeden. Co najmniej 30 musi stanowić rechtsförmlich, czyli postępowania formalne, z czego co najmniej 15 musi być postępowaniami sądowymi. Innymi słowy, tytuł jest ukierunkowany na walkę, a nie na złożenie wniosku. Fachanwalt für gewerblichen Rechtsschutz udowodnił, że potrafi prowadzić spory sądowe. Nie udowodnił jednak, z mocy tytułu, że potrafi sporządzić wniosek patentowy. Do tego właśnie służy kwalifikacja Patentanwalt i jest to dobra ilustracja powodu, dla którego w ogóle istnieje takie połączenie.

Gdzie szukać i jak sprawdzić, czy dana osoba jest prawdziwa

Dwa zawody oznaczają dwa rejestry, a oba są wolne i wiążące. Dla Rechtsanwälte Bundesweites Amtliches Anwaltsverzeichnis jest prowadzony przez Rechtsanwaltskammern i jest miejscem potwierdzania, że ​​dana osoba została przyjęta i nadal jest przyjęta. W przypadku Patentanwälte, Patentanwaltssuche Prowadzona przez Izbę Patentową (Patentanwaltskammer) wykonuje tę samą pracę dla innych zawodów. Każdy, kto legalnie wykonuje zawód, figuruje w jednej z nich. Osoba, która figuruje w żadnej z nich, nie jest tym, za kogo się podaje, a biorąc pod uwagę, że ustawa o prawie (Rechtsdienstleistungsgesetz, RDG) ogranicza, kto w ogóle może świadczyć usługi prawne w Niemczech, jest to poważny problem, a nie formalność.

Do znajdowania, a nie sprawdzania, Katalog Deutscher Anwaltverein Umożliwia filtrowanie według tytułu specjalisty i języka roboczego, co jest filtrem, który ma znaczenie, jeśli Twój niemiecki nie wystarcza do omówienia konstrukcji roszczenia. Wyszukaj tytuł FAO, a nie opis. „Fachanwalt für gewerblichen Rechtsschutz” to chroniony tytuł o udokumentowanym znaczeniu; „prawnik ds. własności intelektualnej”, „specjalista prawa własności intelektualnej” i podobne określenia są samookreśleniem i niczego nie dowodzą. Wersja aktualna tego rozdziału była kiedyś prezentowana jako „Rechtsanwalt für geistiges Eigentum”, jakby była to legitymacja. Tak jednak nie jest. To tylko zdanie, a takiego tytułu nie ma na zamkniętej liście FAO.

Zanim zapłacisz komuś za ocenę prawa, sprawdź je sam. DPMAregister, rejestr publiczny Niemiecki Urząd Patentów i Znaków Towarowych, jest bezpłatny i pokazuje, co jest faktycznie zarejestrowane w Niemczech, przez kogo, w jakich klasach i z jakim statusem. Europejski Rejestr Patentowy robi to samo w przypadku patentów europejskich i Unijne Biuro Własności Intelektualnej W przypadku znaków towarowych UE i zarejestrowanych wzorów wspólnotowych. Pół godziny spędzone w urzędzie często pozwala odpowiedzieć na pytanie, za które miałeś zapłacić, i zawsze skraca pierwsze spotkanie. DPMA publikuje również Strony w języku angielskim.

Jeśli Twoja sprawa wykracza poza granice Niemiec, zawody mnożą się ponownie, a wymagany rejestr zmienia się wraz z forum. Reprezentacja przed Europejski Urząd Patentowy Sprawa jest sprawą europejskich rzeczników patentowych, którzy znajdują się na liście tego urzędu, co stanowi odrębną kwalifikację od niemieckiego Patentanwalt, mimo że wiele osób posiada oba te tytuły. Jednolity Sąd Patentowy, który rozpoczął działalność w czerwcu 2023 r. i obecnie rozpatruje sprawy dotyczące jednolitych patentów europejskich w uczestniczących państwach członkowskich, ma własne zasady reprezentacji oraz własną listę osób uprawnionych do występowania przed sądem. Jeśli ktoś zaproponuje Ci prowadzenie sprawy europejskiej lub jednolitej, zapytaj, na której liście się znajduje. Nie wnioskuj o tym na podstawie niemieckiego zgłoszenia.

Bezpłatna konsultacja dla wynalazców, o której prawie nikt nie wie

To ta część rozdziału, która może przynieść Ci najwięcej oszczędności i jest najmniej reklamowana. Izba Patentowa organizuje Porada wynalazcyKonsultacje dla wynalazców odbywają się w wielu niemieckich miastach. Niemieckie urzędy patentowe (Patentanwälte) organizują je regularnie, a izba określa tę usługę własnymi słowami jako „Kostenfreier Service der Patentanwälte”, świadczoną „ehrenamtlich”, na zasadzie dobrowolności i nieodpłatności. Izba wyraźnie określa grupę docelową: wynalazców wolnych, wynalazców-pracowników oraz menedżerów zakładów rzemieślniczych i małych firm. Punkty konsultacyjne są wymienione w poszczególnych krajach związkowych, więc prawdopodobnie znajdziesz jeden w zasięgu ręki, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Izba jest również szczera w kwestii limitów i powinieneś się ich trzymać, zamiast się nimi rozczarowywać. Jak sama mówi, dogłębne przeanalizowanie dokumentacji lub sporządzenie wniosku patentowego nie jest możliwe w ramach pierwszej, bezpłatnej konsultacji, ale zazwyczaj można naszkicować rozwiązanie dopasowane do indywidualnego tematu. To jest właśnie właściwe oczekiwanie. Nie wyjdziesz z wnioskiem. Wyjdziesz wiedząc, czy posiadany przez Ciebie produkt w ogóle nadaje się do opatentowania, czy Gebrauchsmuster to lepsza droga, czy już zniszczyłeś swoją nowość, prezentując ją na targach, i ile mniej więcej kosztuje taka ścieżka. Te cztery odpowiedzi są bardzo cenne i to właśnie za nie najczęściej płaci się pierwszy rachunek godzinowy.

Obok tego, Informacje patentoweSieć centrów informacji patentowej zapewnia infrastrukturę wyszukiwania i doradztwo w całym kraju. Nie zastępują one adwokata ani nie udzielają porad dotyczących przysługujących praw, ale są stworzone z myślą o osobach, które nie wiedzą jeszcze, czy potrzebują pomocy prawnej. Skorzystaj z obu tych rozwiązań, zanim zwrócisz się do kogokolwiek o pomoc. Ten sam schemat powtarza się w całej sekcji: Niemcy mają ciche, ustawowe i instytucjonalne rozwiązania, które są skuteczniejsze niż wszystkie inne dostępne w sprzedaży, i nie są one promowane, ponieważ nikt na nich nie zarabia.

Jeśli coś wynalazłeś będąc zatrudnionym

Bardzo duża część cudzoziemców, którzy potrzebują tego rozdziału, to nie przedsiębiorcy. To zatrudnieni inżynierowie, badacze i deweloperzy, którzy wynaleźli coś w pracy i odkryli, że niemieckie prawo traktuje to jako osobny temat. Reguluje to ustawa o wynalazkach pracowniczych (Gesetz über Arbeitnehmererfindungen, ArbnErfG), a jej terminy są na tyle rygorystyczne, że ich znajomość jest cenniejsza niż znajomość istoty sprawy.

Zgodnie z § 5(1) ArbnErfG, pracownik, który dokonał zgłoszenia Diensterfindung, czyli wynalazku usługowego, musi zgłosić to pracodawcy unverzüglich, tj. bez zawinionej zwłoki, oddzielnie od innych komunikatów, w Textform i oznaczyć je jako zgłoszenie wynalazku. Pracodawca musi potwierdzić datę otrzymania zgłoszenia unverzüglich w Textform. § 5(2) wymaga, aby zgłoszenie opisywało problem techniczny, jego rozwiązanie oraz sposób powstania wynalazku. § 5(3) zawiera pułapkę działającą na korzyść pracownika: zgłoszenie niespełniające tych wymagań i tak uznaje się za prawidłowe, jeśli pracodawca w ciągu dwóch miesięcy nie zgłosi, że wymaga ono uzupełnienia i w jakim zakresie.

Decydującym postanowieniem jest § 6(2). Pracodawca może zgłosić wynalazek poprzez zgłoszenie zgodnie z § 6(1), ale roszczenie uważa się za zgłoszone, jeśli pracodawca nie zwróci wynalazku pracownikowi w formie pisemnej w ciągu czterech miesięcy od otrzymania prawidłowego zgłoszenia. Milczenie jest roszczeniem. Zatem w zwykłym przypadku wynalazek automatycznie przechodzi na pracodawcę, co z kolei uruchamia § 9(1): pracownik ma roszczenie wobec pracodawcy o angemessene Vergütung, czyli rozsądne wynagrodzenie, gdy tylko pracodawca zgłosi wniosek o Diensterfindung. § 9(2) stanowi, że miarą jest w szczególności ekonomiczna użyteczność wynalazku, obowiązki i pozycja pracownika w firmie oraz udział firmy w doprowadzeniu do powstania wynalazku. Roszczenie to jest uprawnieniem ustawowym. Nie zależy od hojności umowy i nie jest premią.

Teraz część, która decyduje o kosztach. § 37(1) ArbnErfG stanowi, że prawa i stosunki prawne regulowane przez ustawę mogą być dochodzone na drodze sądowej dopiero po uprzednim przeprowadzeniu postępowania przed Schiedsstelle. Schiedsstelle to komisja arbitrażowa ustanowiona w DPMA na mocy § 29(1) ArbnErfG, a § 28 pozwala każdej ze stron na zwrócenie się do niej w dowolnym momencie w przypadku sporu wynikającego z ustawy, z obowiązkiem komisji do podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu. § 36 ArbnErfG, w jednym zdaniu, stanowi: „W trakcie postępowania przed Schiedsstelle nie zostaną podjęte żadne działania lub zostaną przeprowadzone żadne działania”. Nie pobiera się żadnych opłat ani wydatków. Spór o wynagrodzenie rozpatrzy specjalistyczna komisja złożona z osób posiadających kwalifikacje techniczne w urzędzie patentowym, a sama procedura jest bezpłatna.

Dwa zastrzeżenia sprawiają, że jest to uczciwe. Propozycja Schiedsstelle nie jest wiążąca: zgodnie z § 35(1) procedura kończy się bezskutecznie, jeśli druga strona odmawia zaangażowania, nie odpowiada w terminie lub jeśli którakolwiek ze stron wniesie pisemny sprzeciw w wyznaczonym terminie. Zasada „pierwszego wniesienia” ma wyjątki w § 37(2), z których najważniejszy dla czytelników jest nr 3: nie ma zastosowania, jeśli pracownik odszedł z pracy u pracodawcy. Nr 2 wyłącza ją po upływie sześciu miesięcy od zwołania komisji, a § 37(4) wyłącza ją w przypadku pilnych wniosków o nakaz sądowy. Jeśli nadal jesteś zatrudniony i spierasz się o Vergütung, bezpłatna droga zazwyczaj nie jest opcjonalna, co jest na szczęście, ponieważ jest również najlepsza. Prawnik nadal jest przydatny w przygotowaniu wniosku, ale forum nic nie kosztuje, co całkowicie zmienia arytmetykę. Aby zapoznać się z sytuacją na rynku pracy, zobacz Niemieckie umowy o pracę i prawa.

Kiedy Abmahnung ląduje w Twojej skrzynce pocztowej

Dla większości osób w Niemczech pierwszym i jedynym zetknięciem z prawem własności intelektualnej jest „Abmahnung”: formalny list ostrzegawczy od prawnika, w którym stwierdza się naruszenie prawa, żąda podpisania „Unterlassungserklärung” (zobowiązania do zaprzestania naruszeń zabezpieczonego karą umowną) oraz zwrotu kosztów sądowych nadawcy, zazwyczaj w bardzo krótkim terminie. Ma on na celu zastraszenie. Termin jest realny, jego zignorowanie jest rzeczywiście niebezpieczne, a podpisanie załączonego formularza bez zmian również jest rzeczywiście niebezpieczne, ponieważ zobowiązanie to zazwyczaj wiąże na dziesięciolecia, a każde kolejne naruszenie wiąże się z karą pieniężną.

Ustawa reguluje kwestię pisma znacznie ściślej, niż zazwyczaj się to dopuszcza. W odniesieniu do prawa autorskiego, § 97a(2) UrhG wymaga, aby w przypadku ostrzeżenia przedstawiciela, w pozwie o zapłatę (Abmahnung) jasno i zrozumiale podano nazwę poszkodowanego; precyzyjnie określono naruszenie; wyszczególniono wszelkie roszczenia o zapłatę, z podziałem na odszkodowanie i zwrot kosztów; a w przypadku żądania zobowiązania, określono, czy proponowane zobowiązanie znacznie wykracza poza zakres zarzucanego naruszenia. Następnie pojawia się zdanie, które ma znaczenie: „Eine Abmahnung, die nicht Satz 1 entspricht, ist unwirksam”. Niespełniające tego warunku postanowienie o zapłatę jest bezskuteczne. § 97a(4) pozwala ubiegać się o zwrot poniesionych przez siebie kosztów obrony, jeśli pozew o zapłatę był nieuzasadniony lub bezskuteczny, chyba że nadawca nie mógł w momencie rozpoznać jego bezzasadności.

Istnieje również limit, który nie jest powszechnie rozumiany. § 97a(3) Satz 2 UrhG ogranicza zwrot opłat ustawowych do opłat obliczonych na podstawie wartości Gegenstandswert w wysokości 1.000 euro za Unterlassungs- i Beseitigungsanspruch, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: osoba ostrzegana jest osobą fizyczną, która nie korzysta z chronionych utworów w ramach swojej działalności gospodarczej lub zawodowej prowadzonej na własny rachunek i nie jest zobowiązana do zaprzestania na mocy umowy, prawomocnego orzeczenia sądowego lub nakazu tymczasowego w odniesieniu do roszczenia strony ostrzegającej. Satz 3 potwierdza, że ​​wartość ma również zastosowanie w przypadku, gdy oba roszczenia są dochodzone łącznie. Satz 4 stanowi wentyl bezpieczeństwa dla drugiej strony: limit nie ma zastosowania, gdy wartość ta byłaby nierozliczona, niesprawiedliwa, w szczególnych okolicznościach sprawy. Dlatego list z prośbą o udostępnienie plików w ramach prywatnego gospodarstwa domowego i list z prośbą o udostępnienie plików w celach komercyjnych to nie to samo i dlatego pierwszym pytaniem, jakie zada Ci prawnik, będzie, czy korzystanie miało charakter prywatny.

Prawo konkurencji działa równolegle i to właśnie tam wpadają małe firmy. § 13(2) Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb (UWG) nakłada porównywalny wykaz treści na Abmahnung konkurencji, w tym musi określać przesłanki legitymacji nadawcy zgodnie z § 8(3) oraz sposób obliczania ewentualnego roszczenia o zwrot kosztów. § 13(3) zezwala na zwrot kosztów tylko w zakresie, w jakim Abmahnung jest uzasadniony i zgodny z tą listą. § 13(4) następnie całkowicie znosi roszczenie o zwrot kosztów dla roszczeń konkurencji w dwóch sytuacjach: naruszenia ustawowych obowiązków informacyjnych i etykietowania popełnione w handlu elektronicznym lub w usługach cyfrowych w rozumieniu § 1(4) nr. 1 Digitale-Dienste-Gesetz i inne naruszenia RODO i Bundesdatenschutzgesetz przez przedsiębiorstwa, które co do zasady zatrudniają mniej niż 250 osób. Jeśli prowadzisz mały sklep, a list dotyczy wadliwego Impressum lub baneru na ciasteczka, konkurencja może w ogóle nie mieć roszczeń do Twoich pieniędzy. § 13(5) odwraca sytuację: jeśli Abmahnung jest nieuzasadniony, niezgodny z prawem lub zawiera roszczenie o zwrot kosztów sprzeczne z § 13(4), masz prawo do zwrotu niezbędnych kosztów obrony, ograniczonych do kwoty żądanej przez nadawcę.

§ 13a UWG następnie ogranicza samą karę. W przypadku pierwszego Abmahnung za naruszenie § 13(4), konkurent nie może w ogóle zgodzić się na Vertragsstrafe, jeśli osoba ostrzegana co do zasady zatrudnia mniej niż 100 osób. § 13a(3) ogranicza kary do 1.000 euro, jeśli naruszenie narusza interesy konsumentów, konkurentów i innych uczestników rynku tylko w nieznacznym stopniu, a osoba ostrzegana zatrudnia mniej niż 100. § 13a(4) stanowi, że jeśli obiecujesz bezpodstawnie wysoką karę na żądanie nadawcy, jesteś winien tylko rozsądną kwotę. § 8c UWG uznaje dochodzenie roszczeń za niedopuszczalne, gdy jest nadużyciem, wymieniając wskaźniki, które brzmią jak opis branży Abmahnung: gdzie chodzi głównie o generowanie kosztów lub karę; gdy konkurent zgłasza naruszenia w liczbie nieproporcjonalnej do jego własnej działalności lub gdy sam ewidentnie nie ponosi ryzyka ekonomicznego; gdy Gegenstandswert jest ustalony bezpodstawnie wysoko; gdy żądane są ewidentnie wygórowane kary; gdy proponowane zobowiązanie ewidentnie wykracza poza naruszenie; gdy naruszenia, które mogły zostać objęte wspólnym ostrzeżeniem, zostały objęte oddzielnym ostrzeżeniem. § 8c(3) zwraca Ci koszty obrony.

Miejsce, w którym zostaniesz pozwany, również uległo zmianie na Twoją korzyść. § 104a(1) UrhG przyznaje wyłączną jurysdykcję w sprawach dotyczących praw autorskich przeciwko osobie fizycznej, która nie korzysta z utworów w celach komercyjnych lub zawodowych, sądowi właściwemu dla miejsca zamieszkania tej osoby w chwili wniesienia powództwa, a w przypadku braku takiego miejsca - dla miejsca stałego pobytu w chwili wniesienia powództwa. § 14(2) UWG w podobny sposób wyłącza zastosowanie kryterium miejsca naruszenia w sporach dotyczących naruszeń w handlu elektronicznym lub usługach cyfrowych, chyba że pozwany nie ma ogólnego sądu w Niemczech. Przepisy te położyły kres praktyce wyboru sądu najbardziej oddalonego od pozwanego.

Nie oznacza to jednak, że powinieneś sam odpowiedzieć na „Abmahnung”. Wręcz przeciwnie: istnieje wystarczająco dużo przepisów, które pozwalają doświadczonemu Fachanwaltowi często zmniejszać lub eliminować żądanie, a opłata za taką weryfikację jest niewielka w porównaniu z zobowiązaniem, które w przeciwnym razie podpisałbyś na całe życie. Powyższe prawo powinno zmienić Twoją postawę. Nie masz obowiązku akceptować zawartego w liście opisu swoich zobowiązań, a termin w nim określony jest terminem nadawcy, a nie ustawowym.

Co napędza rachunek

Rozdział główny wyjaśnia ustawę Rechtsanwaltsvergütungsgesetz, sposób, w jaki Gegenstandswert wpływa na wysokość opłaty, ile może kosztować pierwsza konsultacja i jak § 91 ZPO nakłada na stronę przegrywającą obowiązek zapłaty. Przeczytaj tam. Dwie rzeczy są specyficzne dla własności intelektualnej i obie są istotne.

Po pierwsze, ta dziedzina generuje wysokie wartości. Gegenstandswert w sporze patentowym lub dotyczącym znaku towarowego odzwierciedla interes handlowy, a nie to, na co Cię stać, a ponieważ Landgericht ma wyłączną jurysdykcję niezależnie od wartości, nie ma taniego forum, do którego można się odwołać. Drugie utrudnienie to: płacisz dwóm specjalistom, a przegrany również. § 143(3) PatG stanowi, że z kosztów wynikających z udziału Patentanwalt w sporze, opłaty na podstawie § 13 RVG, a ponadto niezbędne wydatki Patentanwalt, podlegają zwrotowi. § 140(4) MarkenG stanowi to samo w odniesieniu do Kennzeichenstreitsachen. Jest to nietypowe i działa w obie strony. Wygrana oznacza, że ​​druga strona zwraca drugą pełną kwotę opłat. Przegrana oznacza, że ​​Ty zwracasz jej opłaty. W praktyce narażenie na koszty związane z pozwem o naruszenie praw własności intelektualnej jest mniej więcej dwukrotnie większe niż w przypadku zwykłego roszczenia cywilnego o tej samej wartości, co właśnie dlatego tak wiele takich spraw kończy się ugodą.

W przeciwieństwie do tego, przepisy stanowią zawór bezpieczeństwa, który jest rzeczywiście niedostatecznie wykorzystywany. § 144(1) PatG pozwala stronie w sporze patentowym, która wiarygodnie wykaże, że poniesienie kosztów procesu w pełnej wysokości Streitwert znacząco zagroziłoby jej pozycji ekonomicznej, ubiegać się o nakazanie, aby jej odpowiedzialność za koszty sądowe była mierzona jedynie częścią Streitwert dostosowaną do jej pozycji ekonomicznej. Konsekwencje następują automatycznie: strona poszkodowana płaci wówczas koszty własnego adwokata tylko od tej obniżonej części, a w przypadku obciążenia jej kosztami, zwraca koszty sądowe i koszty adwokata strony przeciwnej tylko od tej części. Narażenie strony przeciwnej nie ulega zmniejszeniu, a strona poszkodowana może nadal dochodzić od strony przeciwnej pełnej wysokości Streitwert. § 142 MarkenG przewiduje identyczny mechanizm w przypadku sporów dotyczących znaków towarowych. Termin jest nieubłagany: zgodnie z § 144(2) PatG i § 142(3) MarkenG wniosek musi zostać złożony przed rozprawą główną, a po niej tylko wtedy, gdy sąd podniesie później zarzut Streitwert, choć może on zostać ogłoszony ustnie do protokołu w Geschäftsstelle sądu, a strona przeciwna musi zostać wysłuchana jako pierwsza. Należy to zgłosić prawnikowi na pierwszym posiedzeniu, a nie po otrzymaniu pozwu.

Dwie kolejne uwagi dotyczące płatności. Rechtsschutzversicherung, czyli ubezpieczenie kosztów sądowych, to popularna niemiecka odpowiedź na ryzyko związane z procesami sądowymi, o czym traktuje rozdział główny. Należy jednak pamiętać, że ochrona własności intelektualnej i spory dotyczące konkurencji są często wyłączone lub mocno ograniczone w standardowych polisach. Sprawdź wyłączenia przed przyjęciem ubezpieczenia i sprawdź je przed złożeniem wniosku, a nie dopiero po. A jeśli rozważasz pomoc państwa: Pomoc prawna i usługi pro bono Obejmuje Beratungshilfe i Prozesskostenhilfe, w tym punkt, że Prozesskostenhilfe nie pokrywa kosztów strony przeciwnej, oraz zasadę zabezpieczenia kosztów, która może mieć zastosowanie do powoda mającego stałe miejsce zamieszkania poza UE i EOG. Dla firmy, a nie osoby fizycznej, możliwości są jeszcze węższe: § 116 ZPO przyznaje Prozesskostenhilfe osobie prawnej tylko wtedy, gdy koszty nie mogą być poniesione ani przez nią, ani przez osoby zaangażowane ekonomicznie, a ponadto gdy zaniechanie wniesienia pozwu lub obrony byłoby sprzeczne z interesem ogólnym. Ten drugi warunek rzadko jest spełniony w sporach handlowych.

Przygotowanie przed połączeniem

Sprawy dotyczące własności intelektualnej opierają się na datach bardziej niż w prawie każdej innej dziedzinie, a daty te zazwyczaj znajdują się w Twoich własnych dokumentach, a nie w przepisach. Przed pierwszym spotkaniem sporządź harmonogram: kiedy stworzyłeś lub wynalazłeś dany przedmiot, kiedy po raz pierwszy pokazałeś go komuś spoza swojej organizacji, kiedy złożyłeś cokolwiek gdziekolwiek, kiedy po raz pierwszy zobaczyłeś wersję drugiej strony, kiedy wpłynął jej list i jaki jest jego termin. Ujawnienie informacji publicznej przed złożeniem wniosku może uniemożliwić patentowanie, dlatego targi, w których uczestniczyłeś, lub wygłoszony referat na konferencji mogą być najważniejszym faktem w aktach. Jeśli jesteś wynalazcą-pracownikiem, data zgłoszenia zgodnie z § 5 ArbnErfG i czteromiesięczny termin zgodnie z § 6(2) są kluczowe.

Przynieś dokumenty, a nie ich opisy: sam list z kopertą, wszelkie certyfikaty rejestracyjne, umowę, która ceduje lub udziela licencji na cokolwiek, umowę o pracę oraz korespondencję z drugą stroną. Jeśli sprawa ma charakter techniczny, przynieś jednostronicowy, prosty opis działania wynalazku i problemu, który rozwiązuje, własnymi słowami, ponieważ Twój Patentanwalt będzie musiał zrozumieć wynalazek, zanim będzie mógł kwestionować roszczenia. Jeśli sprawa dotyczy praw autorskich, przynieś dowód autorstwa i metadane pliku. Najpierw sprawdź sprzeciw w DPMAregister lub rejestrze UE, aby wiedzieć, czy istnieje, kto jest jego właścicielem i czy nadal obowiązuje. Wszystko to skraca czas rozliczeń, a w branży, gdzie licznik działa na podstawie Gegenstandswert, a nie zegara, dodatkowo zwiększa trafność otrzymywanych porad.

Narzędzie pomocne w pisaniu listu i jego ograniczeniach

Jedno z narzędzi na Werkzeu.ge nawiązuje bezpośrednio do zadania z tego rozdziału, a nie luźno. Abmahnung Antwort-Helfer Strona została stworzona z myślą o opisanym powyżej momencie: sortuje typowe przypadki z zakresu prawa autorskiego, konkurencji i znaków towarowych, pomaga w opracowaniu zmodyfikowanego formularza Unterlassungserklärung zamiast podpisywania załączonego, wyświetla termin w formie odliczania i przeprowadza przez listę kontrolną. Jest to przydatne właśnie dlatego, że presja związana z terminem skłania ludzi do podpisywania rzeczy, których nie powinni. Werkzeu.ge jest tworzony przez Cryon UG, firmę stojącą za WeLiveIn.de. Abmahnung Antwort-Helfer znajduje się w warstwie Plus; patrz aktualne ceny Zamiast ufać liczbom podanym w artykule. Platforma jest w fazie beta do 30 listopada 2026 r., a jej regulamin wskazuje, że narzędzia mogą być niekompletne.

Limity muszą być jasno określone, ponieważ jest to rozdział poświęcony prawu. Warunki Werkzeu.ge wyraźnie wykluczają Rechtsberatung, czyli poradę prawną, i nie jest to wyłączenie odpowiedzialności za wygodę: ustawa Rechtsdienstleistungsgesetz ogranicza, kto może udzielać porad prawnych w Niemczech, a oprogramowanie do tego nie należy. Narzędzie może zorganizować terminy, uporządkować sposób myślenia i powstrzymać Cię przed podpisaniem umowy pierwszego dnia w panice. Nie powie Ci, czy ograniczenie wynikające z § 97a(3) UrhG ma do Ciebie zastosowanie, czy wyłączenie wynikające z § 13(4) UWG unieważnia roszczenie nadawcy o opłatę, ani czy zobowiązanie, którego żądają, jest takie, z którym możesz żyć przez następne trzydzieści lat. Są to orzeczenia sądowe i wymagają one osoby, która jest dopuszczona i ubezpieczona. Użyj tego narzędzia, aby dotrzeć do prawnika przygotowanego, a nie zamiast.

W pozostałych kwestiach, uczciwa odpowiedź brzmi: żadne narzędzie nie spełnia tych kryteriów. Na platformie nie ma narzędzia do obsługi patentów, znaków towarowych ani DPMA, a wymyślanie takiego narzędzia tylko po to, by znaleźć link, byłoby stratą czasu. Jeśli chodzi o wyszukiwanie zarejestrowanych praw, wymienione powyżej oficjalne rejestry są bezpłatne i wiarygodne, i nic ich nie przebije.

Jeżeli mieszkasz poza Niemcami lub wyjeżdżasz

W przypadku przeprowadzki lub jeśli prawo należy do firmy z siedzibą za granicą, obowiązuje konkretna zasada. § 25 (1) PatG stanowi, że osoba nieposiadająca Wohnsitz, Sitz ani Niederlassung w Niemczech może brać udział w postępowaniu przed DPMA lub Patentgericht i dochodzić praw z patentu tylko wtedy, gdy wyznaczy pełnomocnika uprawnionego do reprezentowania jej przed DPMA, Patentgericht oraz w sporach cywilnych dotyczących patentu, a także do wnoszenia skarg karnych. § 96 (1) MarkenG nakłada ten sam wymóg na znaki towarowe przed DPMA i Bundespatentgericht. Ustawy wymieniają dokładnie dwa zawody, które mogą być takimi pełnomocnikami: Rechtsanwalt lub Patentanwalt. Nikt inny nie spełnia tych warunków, niezależnie od tego, jak bardzo są pomocni.

Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, zgodnie z § 25(3) PatG i § 96(3) MarkenG, zakończenie ustanowienia pełnomocnika staje się skuteczne dopiero po powiadomieniu urzędu zarówno o zakończeniu, jak i o ustanowieniu zastępcy. Nie można zwolnić pełnomocnika i pozostawić wolne miejsce; zmiana nie obowiązuje do momentu wskazania następcy. Po drugie, ustanowienie pełnomocnika ma skutek uboczny w zakresie jurysdykcji: § 25(2) PatG traktuje lokal przedsiębiorstwa pełnomocnika jako lokalizację majątku na potrzeby § 23 ZPO. Jeśli opuszczasz Niemcy, ale zachowujesz prawa niemieckie, przed wyjazdem uporządkuj kwestię reprezentacji i zapoznaj się z punktem dotyczącym zabezpieczenia kosztów w rozdziale dotyczącym pomocy prawnej, ponieważ stałe miejsce zamieszkania poza UE i EOG może zmienić wymagania niemieckiego sądu wobec Ciebie jako powoda.

Co zrobic nastepnie

Zacznij od poprawnego nazwania problemu, ponieważ nazwa wskazuje specjalistę. Jeśli problem ma charakter techniczny i chcesz uzyskać monopol, to jest to Patentanwalt, a Twoim pierwszym krokiem powinno być bezpłatne sprawdzenie Erfinderberatung w Patentanwaltskammer, zanim komukolwiek zapłacisz. Jeśli chodzi o markę lub znak, obie profesje mogą go zgłosić, a Patentanwaltssuche i Anwaltsverzeichnis przedstawią Ci kandydatów. Jeśli chodzi o fotografię, tekst, muzykę, film lub oprogramowanie, poszukaj Fachanwalt für Urheber- und Medienrecht na podstawie § 14j FAO lub specjalisty prawa IT na podstawie § 14k, a nie tytułu gewerblicher Rechtsschutz, który brzmi najbliżej w języku angielskim. Jeśli chodzi o jakąkolwiek sprawę, która może trafić do sądu, potrzebujesz Rechtsanwalt, niezależnie od tego, co posiadasz, ponieważ § 78(1) ZPO nie daje Ci alternatywy w Landgericht.

Jeśli termin został już wyznaczony, należy traktować go jako realny i uzyskać poradę w ciągu kilku dni, a nie tygodni, ale nie należy podpisywać załączonego zobowiązania, aby zyskać na czasie. Należy sprawdzić, czy jesteś osobą fizyczną korzystającą z utworu prywatnie, ponieważ § 97a(3) Ustawy o ochronie praw autorskich (UrhG) może ograniczyć honoraria do kwoty Gegenstandswert w wysokości 1.000 euro. Należy również sprawdzić, czy skarga dotyczy impressum, baneru cookie lub innego obowiązku informacyjnego w handlu elektronicznym, ponieważ § 13(4) Ustawy o ochronie praw autorskich (UWG) może całkowicie znieść roszczenie nadawcy o opłatę.

Jeśli jesteś pracownikiem, który coś wynalazł, sprawdź swoje daty z § 5 i § 6(2) ArbnErfG już dziś i pamiętaj, że Schiedsstelle w DPMA jest bezpłatne na mocy § 36, a dopóki pozostajesz zatrudniony, jest zazwyczaj obowiązkowym pierwszym krokiem na mocy § 37(1). Jeśli prowadzisz działalność na własny rachunek lub jesteś freelancerem, a produktem Twojej pracy jest dochód, kwestie dotyczące licencji i umów należą do tej samej dyskusji, co kwestie związane z założeniem firmy. Freelancing i samozatrudnienie w Niemczech to jest miejsce, w którym należy zacząć od tej strony.

Przed każdym pierwszym spotkaniem sprawdź wpis w odpowiednim rejestrze, zapytaj, który sąd będzie rozpatrywał sprawę i jak często dany prawnik się tam pojawia, zapytaj, czy będzie zaangażowany Patentanwalt i ile to wniesie do kosztów podlegających zwrotowi na podstawie § 143(3) PatG lub § 140(4) MarkenG, a także zapytaj bezpośrednio, czy w Twojej sprawie warto złożyć wniosek o Streitwertbegünstigung na podstawie § 144 PatG lub § 142 MarkenG, biorąc pod uwagę, że musi on zostać złożony przed rozprawą główną. Prawnik, który odpowie na te cztery pytania zwięźle, to prawnik, który robił to już wcześniej.

Źródła

Informacje zawarte w tym rozdziale pochodzą z oficjalnych źródeł i publikacji wymienionych poniżej, ostatnio zweryfikowanych w lipcu 2026 r. Są to ogólne wskazówki orientacyjne, a nie indywidualne porady prawne, podatkowe lub medyczne.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego.

Tagi

Podobne artykuły

Znalezienie prawnika

Prawo podatkowe i doradztwo finansowe

Niemiecki system podatkowy jest precyzyjny i skomplikowany, szczególnie dla nowo przybyłych. Ekspaci mogą nauczyć się zarządzać swoimi zobowiązaniami finansowymi i znaleźć wykwalifikowanych doradców podatkowych…