Dostawcy energii i opcje

W Niemczech możesz wybrać dostawcę energii elektrycznej, a prawie każdy nowoprzybyły dokonuje złego wyboru, ponieważ nikt nie informuje go, że wybór został już za niego dokonany. W dniu przeprowadzki otrzymujesz automatycznie dostawę energii, według najwyższej taryfy w Twoim kodzie pocztowym, od firmy, z którą nigdy się nie kontaktowałeś. Ten rozdział dotyczy rynku, na który właśnie trafiłeś: jak dostawcy energii wyceniają swoje produkty, do czego tak naprawdę zobowiązuje Cię umowa, co tak naprawdę gwarantuje gwarancja przedwstępna (Preisgarantie) i jak się wyprowadzić. Nie dotyczy on listy kontrolnej przed przeprowadzką. Jeśli właśnie się przeprowadziłeś i chcesz dowiedzieć się, jak się zarejestrować, odczytać licznik i skonfigurować Abschlag, zapoznaj się z naszym rozdziałem na ten temat. konfigurowanie mediów obejmuje ten obszar i ten go nie powtarza.

Zacznij od jednego rozróżnienia, które dezorientuje niemal każdego obcokrajowca w Niemczech, ponieważ błędne jego zrozumienie marnuje miesiące. Jeśli wynajmujesz mieszkanie, prawie na pewno wybierasz własnego dostawcę prądu, a prawie na pewno nie wybierasz ogrzewania. Prąd to Twoja umowa, na Twoje nazwisko, i możesz ją zmienić w dowolnym momencie. Ogrzewanie to zazwyczaj umowa wynajmującego na cały budynek i jest ona uwzględniana w rocznym rozliczeniu opłat za usługi (Nebenkostenabrechnung). Nie możesz jej zmienić, porównać ani anulować, ponieważ nie jest Twoja. Każda z poniższych porad dotyczących zmiany dotyczy prądu i gazu tylko wtedy, gdy masz własną umowę na gaz z kotła lub kuchenki, a nie centralnego ogrzewania budynku. Możesz sprawdzić rachunek za ogrzewanie, korzystając z naszego rozdziału na ten temat. zrozumienie usług komunalnych wyjaśnia, jak zbudowane jest to stwierdzenie i gdzie właściciele popełniają błędy.

Grundversorgung: Dostawca energii, którego nie wybrałeś

Grundversorgung oznacza podstawowe zaopatrzenie i jest prawnym powodem, dla którego Twoje światła działają pierwszego wieczoru, mimo że niczego nie podpisałeś. Zgodnie z § 36 Ustawy o Energiewirtschaftsgesetz (EnWG), ustawy o sektorze energetycznym, jedna firma w każdym obszarze sieci musi publikować ogólne warunki i ceny oraz dostarczać energię elektryczną każdemu klientowi domowemu. To właśnie ten obowiązek Cię obowiązuje. Pobierasz energię elektryczną bez podpisanej umowy i zgodnie z prawem akceptujesz opublikowaną ofertę. Jesteś teraz klientem Grundversorgungstarif, dostawcy podstawowego, na jego Grundversorgungstarif.

Pułapką jest to, czym jest Grundversorgungstarif. § 36 (2) EnWG definiuje go bez żadnego odniesienia do jakości, ceny ani obowiązku publicznego: jest to po prostu firma, która zaopatruje najwięcej gospodarstw domowych w danym obszarze sieci. Jest to stan osobowy, ustalany na nowo co trzy lata, 1 lipca, i publikowany do 30 września. Nie jest to koncesja, usługa publiczna ani nagroda. Firma utrzymuje tę pozycję, ponieważ jest podmiotem dominującym, a jej pozycja jest zazwyczaj spuścizną po przedliberalizowanym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej, a nie oznaką dobrej konkurencji. Nic w ustawie nie wymaga, aby jej cena była rozsądna. W praktyce Grundversorgungstarif regularnie należy do najdroższych taryf dostępnych pod danym adresem, a gospodarstwo domowe, które korzysta z niej przez rok, nie zauważając tego, zazwyczaj płaci o kilkaset euro więcej, niż było to konieczne.

Teraz fakt ten rozwiewa pułapkę i jest to jedna rzecz, o której należy pamiętać z tego rozdziału, jeśli niczego innego nie pamiętasz. Zgodnie z § 20 Stromgrundversorgungsverordnung (StromGVV), rozporządzenia regulującego podstawowe dostawy energii elektrycznej, Grundversorgungsvertrag można wypowiedzieć z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Nie z końcem roku, nie w rocznicę, nie z trzymiesięcznym wyprzedzeniem. Dwa tygodnie, w dowolnym momencie, z dowolnego powodu lub bez powodu. § 20(2) wymaga jedynie formy tekstowej, co oznacza dowolny trwały tekst, taki jak e-mail, bez konieczności podpisu. § 20(3) zabrania Grundversorgger pobierania jakichkolwiek opłat za wypowiedzenie umowy lub zmianę dostawcy. Gasgrundversorgungsverordnung (GasGVV) mówi to samo o gazie, w identycznym brzmieniu. Nigdy nie jesteś zobowiązany do Grundversorgung. Jesteś w nim zawsze zaparkowany i możesz opuścić go w dowolnym wybranym przez siebie momencie.

Za co tak naprawdę płacisz: części ceny energii

Zrozumienie dostawców energii oznacza zrozumienie, że większość opłat, które pobierają, nie jest ich. Federalna Agencja Sieci (Bundesnetzagentur), federalny regulator sieci, dzieli cenę energii elektrycznej dla gospodarstw domowych na cztery części. Po pierwsze, element konkurencyjny: własny zakup energii (Beschaffung) dostawcy, jego koszty sprzedaży i marża zysku. To jedyna część, nad którą dostawca ma rzeczywistą kontrolę i jedyną, w ramach której konkuruje. Po drugie, element infrastrukturalny: regulowane opłaty za użytkowanie sieci, plus opłaty za pomiar. Po trzecie, podatki: Stromsteuer, podatek od energii elektrycznej, i Umsatzsteuer, VAT. Po czwarte, opłaty i koszty: Konzessionsabgabe, opłata pobierana przez gminę za układanie kabli pod ulicami, plus pozostałe opłaty za energię.

Warto skupić się na dwóch z nich, ponieważ są stabilne. Opłata za energię elektryczną (Stromsteuer) została ustalona w § 3 ustawy o opłatach za energię elektryczną (Stromsteuergesetz) na 20,50 euro za megawatogodzinę, czyli 2,05 centa za kilowatogodzinę. Opłata ta utrzymuje się na tym poziomie od lat. Opłata za energię elektryczną (Umsatzsteuer) jest doliczana do wszystkich innych opłat, w tym do innych podatków i opłat, dlatego porównywana kwota w centach za kilowatogodzinę jest zawsze kwotą brutto. Całość regulowanego bloku, łącznie z opłatami sieciowymi i pomiarowymi, stanowi około jednej czwartej rachunku gospodarstwa domowego i jest identyczna niezależnie od wybranego dostawcy, ponieważ jest naliczana przez lokalnego operatora sieci i jedynie przekazywana.

Tutaj większość poradników, w tym niektóre nadal dostępne online, po prostu się myli. Powiedzą Ci, że Twój rachunek zawiera EEG-Umlage, opłatę od odnawialnych źródeł energii. Tak nie jest. EEG-Umlage zostało obniżone do zera 1 lipca 2022 r., a następnie całkowicie zniesione przez Energiefinanzierungsgesetz z dniem 1 stycznia 2023 r. Wsparcie dla odnawialnych źródeł energii jest teraz wypłacane z budżetu federalnego za pośrednictwem Klima- und Transformationsfonds, a nie z dopłaty do energii elektrycznej. Opłaty, które pozostaną w 2026 r., to KWKG-Umlage za skojarzone wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej, Aufschlag für sosondere Netznutzung oraz Offshore-Netzumlage za przyłączenie morskich farm wiatrowych. Jeśli strona porównawcza lub wpis na blogu nadal podaje EEG-Umlage, oznacza to, że nie była ona aktualizowana od czterech lat i nie powinieneś ufać pozostałym informacjom.

Praktyczna lekcja dotyczy tego, gdzie konkurencja może w ogóle sięgnąć. Jeśli około trzy czwarte Twojego rachunku to opłaty sieciowe, podatki i opłaty, które każdy dostawca przekazuje bez zmian, to zmiana dostawcy konkuruje o pozostałą ćwiartkę. To wciąż realne pieniądze i warto je mieć. Wyjaśnia to jednak również, dlaczego różnica między najlepszą a najgorszą taryfą pod Twoim adresem jest znacząca, a nie gigantyczna, i dlaczego każdy dostawca obiecujący obniżenie rachunku o połowę robi coś, o czym powinieneś przeczytać drobny druk. W przypadku aktualnych danych, a nie liczb, które wkrótce znikną, Federalna Agencja Sieci publikuje zestawienie cen dla gospodarstw domowych pod adresem: federalnetworkagentur.de, a dane dotyczące rynku hurtowego na żywo są dostępne smard.de.

Sondervertrag: Laufzeit, Bonus i drugi rok

Wszystko, co nie jest umową Grundversorgung, jest umową Sondervertrag, czyli specjalną umową, swobodnie negocjowaną między Tobą a dostawcą. To właśnie na tym polegają oszczędności i gdzie obowiązują warunki. § 41 EnWG wymienia, co taka umowa musi zawierać, a lista ta sama w sobie jest użyteczna jako lista kontrolna: data rozpoczęcia, Vertragsdauer lub okres obowiązywania umowy, warunki przedłużenia i rozwiązania umowy, ceny, mechanizmy korekty cen, daty anulowania i okresy wypowiedzenia, czy cena jest stała, czy zmienna, a także, zgodnie z § 41(1) nr 6, wyraźne oświadczenie, czy dostawy są realizowane w ramach umowy Grundversorgung, czy poza nią. Jeśli z dokumentu nie można określić, na którym z tych dwóch elementów się znajdujesz, dokument jest niezgodny z przepisami.

Typowe okresy obowiązywania umów to dwanaście do dwudziestu czterech miesięcy. Preferowane są okresy około dwunastu. Powodem nie jest elastyczność sama w sobie, ale Neukundenbonus. Wielu dostawców dolicza do Sondervertragu bonus Neukundenbonus lub Sofortbonus, czyli premię dla nowych klientów, która jest przyznawana jednorazowo, zazwyczaj na poczet pierwszego rachunku rocznego. Portale porównujące oferty rozkładają następnie tę jednorazową płatność na koszt podstawowy w pierwszym roku, co sprawia, że ​​taryfa wydaje się trwale tania, podczas gdy jest tania tylko raz. W drugim roku premia znika, cena bazowa staje się ceną rzeczywistą, a taryfa, która zajęła pierwsze miejsce, jest teraz przeciętna lub gorsza. Verbraucherzentrale, wspierana przez państwo organizacja doradztwa konsumenckiego, mówi wprost: z taryfą bonusową zaplanuj ponowną zmianę po roku.

Co prowadzi nas do automatycznego Verlängerung, czyli automatycznego przedłużenia. Większość umów Sonderverträge odnawia się automatycznie, chyba że anulujesz umowę w Kündigungsfrist, czyli okresie wypowiedzenia, zazwyczaj od jednego do trzech miesięcy przed upływem terminu. Jeśli przegapisz ten moment, umowa zostanie przedłużona, zazwyczaj o dwanaście miesięcy, po cenie po bonusie. To najczęstszy sposób, w jaki obcokrajowcy w Niemczech tracą pieniądze na energię, a zapobieganie temu nic nie kosztuje: w dniu podpisania umowy zapisz w kalendarzu dwie daty. Jedna to data zakończenia umowy. Druga to ostatni dzień na rozwiązanie umowy, czyli data zakończenia minus okres wypowiedzenia minus tydzień lub dwa bezpieczeństwa pocztowego. Potraktuj drugą datę jako datę faktyczną.

Dwa elementy umowy budzą podejrzenia. Vorkasse oznacza opłacenie rocznego zużycia energii z góry; Kaution oznacza wpłacenie kaucji. Oba te elementy zostały wykorzystane do zapewnienia taryfie czołowej pozycji w rankingu, a Federalna Agencja Sieci ostrzega przed nimi z tego samego powodu: jeśli dostawca stanie się niewypłacalny, stracisz pieniądze, a w przypadku niemieckiej niewypłacalności będziesz mieć trudności ze zrozumieniem przepisów w obcym języku. Kilku dostawców zbankrutowało w latach 2021 i 2022, a ich klienci płacący z góry rzeczywiście stracili pieniądze. Standardowym, bezpiecznym rozwiązaniem jest miesięczny Abschlag, czyli zaliczka na poczet rocznego zużycia, a § 41b(3) EnWG wymaga, aby Abschlag był oparty na rzeczywistym zużyciu z poprzedniego okresu lub na średniej dla porównywalnego gospodarstwa domowego i był korygowany w dół, jeśli wiarygodnie wykażesz, że Twoje zużycie jest znacznie niższe.

Gwarancja: co gwarantuje, a czego nie

Preisgarantie, czyli gwarancja ceny, to najbardziej wyeksploatowane słowo na niemieckim rynku energii. Brzmi to tak, jakby cena nie mogła wzrosnąć. Prawie nigdy tak nie jest. Większość Preisgarantien to eingeschränkte Preisgarantie, czyli ograniczona gwarancja, która nie obejmuje właśnie tej części rachunku, która podlega zmianom: opłat netto, podatków, opłat i innych ustawowo regulowanych składników. Verbraucherzentrale ocenia, że ​​ograniczona gwarancja może spowodować, że do siedemdziesięciu procent kosztów pozostanie bez gwarancji. Niezawodnie pokrywa ona koszty zaopatrzenia dostawcy, co stanowi realną ochronę, ale obejmuje ona około jednej czwartej rachunku, a nie jego wysokość.

Nie trzeba wierzyć organizacji konsumenckiej na słowo, ponieważ ustawa wprowadza teraz tę samą strukturę. § 41a(4) EnWG zobowiązuje każdego dostawcę energii elektrycznej z ponad 200 000 odbiorców do oferowania Festpreisvertrag, umowy o stałej cenie, obowiązującej co najmniej dwanaście miesięcy i gwarantującej Versorgeranteil, czyli własny udział dostawcy w cenie, przez ten okres. Przeczytaj uważnie następne zdanie: Satz 2 wyraźnie zezwala, aby umowa ta pozwalała dostawcy na dostosowanie ceny w celu odzwierciedlenia zmian w elementach, które nie są częścią Versorgeranteil. Innymi słowy, niemiecki ustawowy model umowy energetycznej o gwarantowanej cenie gwarantuje udział dostawcy i przepuszcza wszystkie pozostałe. To nie jest luka prawna. Taki jest projekt.

Porównując więc Gwarancję Preis, nie pytaj, jak długo ona obowiązuje. Zapytaj, co obejmuje. Obszerna Gwarancja Preis obejmująca wszystkie składniki z wyjątkiem zmian VAT jest naprawdę cenna i naprawdę rzadka. Dwudziestoczteromiesięczna, wliczona w cenę, jest warta znacznie mniej niż dwunastomiesięczna taryfa z niższą ceną bazową, ponieważ długotrwała gwarancja obejmuje składnik, który najprawdopodobniej nie będzie przyczyną wzrostu rachunku. Zwróć uwagę na asymetrię, która z tym się wiąże: gwarancja chroni przed podwyżkami, ale utrzymuje cenę na tym samym poziomie również w przypadku spadków na rynku hurtowym, co miało miejsce do 2025 i 2026 roku.

Kiedy zmienia się cena: Twój Sonderkündigungsrecht

Każdy dostawca energii w Niemczech zastrzega sobie prawo do zmiany cen, a prawo odpowiada na to Sonderkündigungsrecht, czyli specjalnym prawem do rozwiązania umowy. Zgodnie z § 41(5) EnWG dostawca, który zamierza skorzystać z klauzuli zmiany cen, musi poinformować o tym z odpowiednim wyprzedzeniem, jasnym i prostym językiem, podając przyczynę, warunki i zakres zmiany oraz informując o prawie do rozwiązania umowy. W przypadku Haushaltskunden, czyli odbiorców indywidualnych, powiadomienie musi wpłynąć co najmniej na miesiąc przed wejściem zmiany w życie. Dla pozostałych odbiorców minimalny termin to dwa tygodnie; gospodarstwa domowe otrzymują miesiąc.

To, co możesz wtedy zrobić, jest niezwykle hojne. § 41(5) pozwala na rozwiązanie umowy ohne Einhaltung einer Frist bez zachowania okresu wypowiedzenia, ze skutkiem od momentu wejścia w życie zmiany, a dostawca nie może naliczyć Ci za to oddzielnej opłaty. Okres obowiązywania umowy nie ma znaczenia. Dwudziestoczteromiesięczny okres wypowiedzenia nie obowiązuje po podwyżce cen, jeśli sobie tego nie życzysz. Czas jest ograniczeniem praktycznym: prawo wiąże się z konkretną ogłoszoną zmianą, więc list, który pozostawisz nieotwarty przez sześć tygodni, jest prawem, które wykorzystałeś. W niemieckim gospodarstwie domowym z niemiecką skrzynką pocztową, poczta od dostawcy energii jest pocztą, którą otwierasz.

Ważne są dwa wyłączenia, a uczciwa rada musi je wskazać. Zgodnie z § 41(6) EnWG, jeśli dostawca jedynie przekaże zmianę ustawowej stawki VAT bez zmian, nie ma obowiązku powiadomienia i, co oczywiste, nie powstaje żadne prawo Sonderkündigungsrecht. Natomiast zgodnie z § 41a(4) Satz 4, jeśli Festpreisvertrag przekaże wzrost składnika spoza Versorgeranteil w ramach opisanego mechanizmu, § 41(5) również nie ma zastosowania. Zatem umowa o stałej cenie może zgodnie z prawem stać się droższa, nie dając możliwości odstąpienia od umowy. Jest to ten sam fakt, co punkt Preisgarantie, widziany z drugiej strony, i dlatego przeczytanie, które składniki umowa faktycznie ustala, jest bardziej wartościowe niż przeczytanie, na ile miesięcy je ustala.

Zmiana dostawcy energii: zasada 24 godzin

Prawie wszystko, co w języku angielskim napisano o zmianie dostawcy energii w Niemczech, opisuje proces, który już nie istnieje. Stara historia zakładała dwa do sześciu tygodni koordynacji między starym dostawcą, nowym dostawcą i operatorem sieci. To jest nieaktualne. § 20a(2) EnWG ogranicza procedurę zmiany do trzech tygodni od momentu dotarcia do operatora sieci zgłoszenia nowego dostawcy do użytkowania sieci, a następnie idzie dalej: od 1 stycznia 2026 r. techniczny proces zmiany dostawcy energii elektrycznej musi zostać zakończony w ciągu dwudziestu czterech godzin i musi być możliwy w każdy dzień roboczy, w każdy dzień roboczy. Należy precyzyjnie określić zakres, ponieważ dwadzieścia cztery godziny są często przesadzone. Wiąże on zmianę techniczną, a nie administratora sprzedaży dostawcy, i odbywa się w dni robocze. Ale czasy, gdy zmiana oznaczała miesiąc oczekiwania, naprawdę minęły.

Pozostała część §20a to część, która usuwa wymówki. §20a(1) wymaga, aby nowy dostawca niezwłocznie potwierdził Ci w Textform, czy i od kiedy może dostarczać energię. §20a(3) stanowi wprost, że zmiana dostawcy nie może wiązać się z żadnymi dodatkowymi kosztami dla Ciebie, nawet jeśli energia jest częścią oferty pakietowej. §20a(4) daje Ci prawo do roszczenia o odszkodowanie na podstawie §§249 następnego Bürgerliches Gesetzbuch (BGB) przeciwko stronie, która spowodowała opóźnienie w stosunku do terminu, i odwraca ciężar dowodu: dostawca lub operator sieci musi udowodnić, że nie był winny, a nie Ty. §41(8) EnWG zobowiązuje następnie Twojego starego dostawcę do niezwłocznego wyrejestrowania Cię i potwierdzenia Twojego wypowiedzenia w Textform.

Mechanicznie rzecz biorąc, robisz bardzo niewiele. Wybierasz nowego dostawcę, a on zajmuje się rozwiązaniem starej umowy i koordynacją z operatorem sieci. Podajesz swój adres, numer licznika (Zählernummer), numer Marktlokations-ID (jeśli go posiadasz) oraz aktualny odczyt licznika (Zählerstand). Prąd nie przestaje działać, nie może przestać działać i nie jest przerywany nawet na sekundę podczas zmiany dostawcy, ponieważ fizyczne dostawy nigdy nie zależą od tego, która firma wystawi Ci fakturę. Nic w elektronach się nie zmienia. Zmienia się tylko faktura.

Jedno ostrzeżenie dotyczące kierunku podróży. Jeśli zrezygnujesz z Grundversorgung na rzecz Sondervertrag, anulujesz umowę z dwutygodniowym wyprzedzeniem zgodnie z § 20 StromGVV i jesteś wolny. Jeśli zrezygnujesz z jednego Sondervertrag na rzecz innego, obowiązują okresy Laufzeit i Kündigungsfrist z Twojej starej umowy i nie możesz po prostu odejść. Pozwól nowemu dostawcy zająć się anulacją, ale sprawdź wprowadzoną datę, ponieważ zmiana na datę, której nie uwzględnia Twoja stara umowa, zostanie odrzucona lub spowoduje lukę, która spowoduje powrót do Grundversorgung z wysoką taryfą, której próbowałeś uniknąć.

Dynamiczne stawki: opcja, z której prawie nikt nie korzysta

Od 1 stycznia 2025 r. każdy dostawca energii elektrycznej w Niemczech ma obowiązek oferowania taryfy dynamicznej, o czym wie prawie żaden obcokrajowiec. § 41a ust. 2 ustawy EnWG pierwotnie nakładał ten obowiązek tylko na dostawców z liczbą klientów powyżej 100,000 1, a następnie rozszerzył go: „Obowiązki dostawcy energii elektrycznej od 1 stycznia 2025 r. dla wszystkich dostawców energii elektrycznej”. Wszyscy dostawcy energii elektrycznej. Nie ci duzi, nie ci progresywni. Wszyscy.

Taryfa dynamiczna wycenia energię elektryczną na podstawie godzinowego rynku hurtowego, a nie według stałej stawki rocznej. Przy silnym wietrze i niskim popycie cena może spaść niemal do zera, a czasami nawet poniżej zera; w bezwietrzny zimowy wieczór o godzinie szóstej może być kilkukrotnie wyższa od stawki ryczałtowej. Nagradza ona gospodarstwa domowe, które mogą ograniczyć zużycie energii: ładują samochód w nocy, włączają pralkę o drugiej po południu, podgrzewają wodę pompą ciepła, gdy rynek jest tani. Karze gospodarstwa domowe, które tego nie potrafią, i całkowicie pozbawia pewności budżetowej. To realna opcja, a nie darmowy lunch, a §41a(6) EnWG wymaga od dostawcy wyjaśnienia zalet, wad i zagrożeń, przed podpisaniem umowy, wraz ze streszczeniem kluczowych terminów określonych w §41a(7).

Istnieje jeden warunek, który jest powodem, dla którego prawo to pozostaje teoretyczne dla większości ludzi. Obowiązek określony w §41a(2) dotyczy wyłącznie klientów posiadających inteligentny system pomiarowy (intelligentes Messsystem), czyli inteligentny system opomiarowania zdefiniowany w Messstellenbetriebsgesetz. Brak inteligentnego licznika oznacza brak uprawnień. Ponieważ standardowe mieszkanie nie otrzymuje inteligentnego licznika automatycznie, większość gospodarstw domowych, które chcą taryfy dynamicznej, musi najpierw nabyć licznik, który ją odblokowuje, co jest tematem następnego rozdziału i jest bardziej osiągalne, niż prawie ktokolwiek zdaje sobie sprawę. Należy również zwrócić uwagę na §41a(1), mniej oczywisty przepis: dostawcy muszą, o ile jest to technicznie wykonalne i ekonomicznie uzasadnione, oferować taryfę, która nagradza oszczędzanie energii lub przenoszenie obciążenia, taką jak taryfa lastvariabler lub tageszeitabhängiger, a także muszą nadal oferować co najmniej jedną taryfę dla gospodarstw domowych, w których gromadzenie danych ogranicza się do całkowitego zużycia w danym okresie. Jeśli nie chcesz, aby rejestrowano Twoje kwadranse, ta ostatnia taryfa jest Twoim ustawowym schronieniem.

Inteligentne liczniki: kto je otrzymuje, kto płaci i jak się ich domagać

Ustawa o eksploatacji punktów pomiarowych (Messstellenbetriebsgesetz, MsbG) reguluje niemiecki system pomiaru, a jej zakres jest węższy, niż sugeruje reklama. Zgodnie z § 29(1) MsbG, „grundzuständiger Messstellenbetreiber”, czyli domyślny operator punktów pomiarowych, musi zainstalować inteligentny system pomiarowy tylko wtedy, gdy roczne zużycie energii elektrycznej przekracza 6.000 kilowatogodzin, lub gdy istnieje umowa na podstawie § 14a EnWG dotycząca obciążenia sterowalnego, takiego jak pompa ciepła lub wallbox, lub gdy generuje się więcej niż 7 kilowatów. Typowe niemieckie mieszkanie zużywa od około 2.000 do 3.500 kilowatogodzin rocznie. Większość najemców nie zbliża się do tego progu i nigdy nie będzie musiała go instalować. Zgodnie z § 29(2) wszystko poniżej jest opcjonalnym wyposażeniem, które operator może, ale nie musi, zainstalować. Zgodnie z § 29(3) wszyscy pozostali mają prawo do co najmniej nowoczesnego licznika cyfrowego bez komunikacji do końca 2032 r.

Jeśli więc chcesz mieć inteligentny licznik, który odblokowuje dynamiczną taryfę, czekanie go nie zapewni. Żądanie go zapewni. §34(2) Nr.1 ​​MsbG daje każdemu Letztverbraucher prawo, od 1 stycznia 2025 r., do żądania wcześniejszej instalacji inteligentnego systemu Messsystem jako Zusatzleistung, dodatkowej usługi, w ciągu czterech miesięcy od jej zamówienia, nawet w punkcie pomiarowym nieobjętym obowiązkowym wdrożeniem. Od 1 lipca 2026 r. to samo czteromiesięczne prawo dotyczy punktów pomiarowych gazu. Ta część gazowa ma już kilka tygodni w momencie pisania i praktycznie nie jest zgłaszana. To jest mechanizm, który zmienia §41a(2) ze sloganu w prawo, z którego możesz faktycznie skorzystać: zamów licznik, czekaj do czterech miesięcy, a każdy dostawca w Niemczech będzie Ci winien ofertę dynamicznej taryfy.

Koszt jest ograniczony, co zaskakuje ludzi. §35(1) Nr.1 ​​MsbG zakłada, że ​​dodatkowa opłata jest odpowiednia, jeśli nie przekracza jednorazowo 100 euro brutto, plus, w opcjonalnych przypadkach, bieżący dodatek w wysokości nieprzekraczającej 30 euro rocznie. Sama opłata za bieżący pomiar jest objęta §30(3) MsbG, który sprawia, że ​​opcjonalna instalacja jest ekonomicznie uzasadniona tylko wtedy, gdy łącznie nie pobiera się więcej niż 60 euro brutto rocznie, z czego maksymalnie 30 euro może zostać naliczone Tobie i maksymalnie 30 euro operatorowi sieci. Tak więc realistyczny najgorszy scenariusz dla gospodarstwa domowego, które wymaga inteligentnego licznika, to około 100 euro jednorazowo i kilkadziesiąt euro rocznie później. Zarówno §30(6), jak i §35(3) pozwalają Federalnej Agencji Sieciowej zastąpić te limity formalnym Festlegung, więc sprawdź aktualne kwoty przed budżetowaniem.

Jedna pułapka po drugiej stronie. § 5 MsbG przyznaje Ci prawo wyboru (Auswahlrecht), czyli prawo do wyznaczenia zewnętrznego operatora pomiaru zamiast domyślnego, co preferuje wielu dostawców taryf dynamicznych. Jednak po zainstalowaniu inteligentnego systemu pomiaru przez dostawcę usług komunalnych (Messstellenbetreiber), możesz skorzystać z tego prawa dopiero po upływie dwóch lat od instalacji, chyba że obaj operatorzy uzgodnią jego wcześniejsze zakończenie. Przemyśl kolejność dostaw: jeśli zamierzasz korzystać z usług dostawcy, który ma własne pomiary, ustal to przed zainstalowaniem systemu przez domyślnego operatora, a nie po.

Ökostrom: Co tak naprawdę oznacza zielona etykieta

Większość niemieckich taryf za energię elektryczną sprzedawaną pod nazwą Ökostrom, czyli zielona energia elektryczna, jest oparta na certyfikatach, i nie jest to cynizm. To arytmetyka konstrukcji prawa. Herkunftsnachweis (HKN), gwarancja pochodzenia, to elektroniczny certyfikat wydawany na megawatogodzinę energii ze źródeł odnawialnych, rejestrowany w rejestrze prowadzonym przez Umweltbundesamt. Rejestruje źródło, elektrownię, miejsce i okres, a po wykupieniu nie może być ponownie sprzedany. Nie przemieszcza się on jednak wraz z energią elektryczną. Jak stwierdza Umweltbundesamt, obrót HKN zazwyczaj odbywa się niezależnie od fizycznego transportu energii. Certyfikat i elektrony to dwa odrębne rynki.

A teraz część strukturalna, która wszystko wyjaśnia. Z powodu Doppelvermarktungsverbot, czyli zakazu podwójnego marketingu, niemiecka generacja otrzymująca dotację EEG nie otrzymuje w ogóle Herkunftsnachweis: wszyscy płacą za nią z budżetu federalnego, więc nie można jej sprzedać po raz drugi jako wysokiej jakości zielonej energii. Tylko niesubsydiowana generacja odnawialna może emitować HKN, co stanowi około 11,4% niemieckiej produkcji energii odnawialnej. Krajowa podaż certyfikatów jest zatem niewielka, podczas gdy popyt na zielone taryfy jest ogromny, więc certyfikaty są importowane z całej Europy, bardzo często z norweskich i austriackich elektrowni wodnych, które zostały wybudowane dekady temu i działałyby identycznie niezależnie od zmiany taryfy. Twoje pieniądze trafiają do handlarza certyfikatami. Tama tego nie zauważa.

Możesz to sprawdzić samodzielnie, na własnym rachunku, i prawie nikt tego nie robi. §42 EnWG wymaga, aby Stromkennzeichnung, etykieta energii elektrycznej, znajdowała się na fakturze, w reklamie dostawcy i na jego stronie internetowej, rozbijając miks energetyczny i wymieniając „energię z energią z nadwyżki energii, która nie jest dotowana przez EEG” jako osobną kategorię, odrębną od odnawialnych źródeł energii dotowanych przez EEG. §42(1) nr 3 idzie dalej i wymaga od dostawcy ujawnienia, w których stanach energia elektryczna objęta wykupionymi certyfikatami została faktycznie wytworzona i w jakiej proporcji. Jeśli Twoja niemiecka zielona taryfa zostanie rozszerzona o norweskie certyfikaty energetyczne, oświadczenie o tym znajduje się na rachunku, który już masz, w polu, które ignorowałeś.

Jeśli dodatkowość ma dla Ciebie znaczenie, słowem, którego należy szukać, jest Zusätzlichkeit, a etykiety, które ją zapewniają, to Grüner Strom Label i ok-power. Głównym kryterium Grüner Strom Label jest to, że dostawca finansuje nowe moce odnawialne stałym wkładem za sprzedaną kilowatogodzinę. Umweltbundesamt zasiada w radach decyzyjnych obu organizacji. To są dwie etykiety, za które warto zapłacić więcej. Ogólny certyfikat TÜV lub niewyjaśniona zielona kartka na stronie internetowej dostawcy to nie to samo i często oznacza jedynie, że certyfikaty zostały zakupione prawidłowo. A jeśli nic z tego Cię nie przekonuje, to jest to uzasadnione stanowisko: wybierz cenę i zrozum, że nie powodujesz w ten sposób większego spalania węgla, ponieważ to, co kupujesz, nie decyduje o tym, co generuje sieć.

Portale porównawcze: przydatne, ale nie neutralne

Verivox i Check24 to narzędzia, za pomocą których większość Niemców porównuje dostawców energii i są one naprawdę przydatne. Są to również pośrednicy, z których należy korzystać, wiedząc, czym są. Portal porównawczy otrzymuje prowizję od dostawcy po podpisaniu umowy. Zawiera listę dostawców, z którymi ma podpisaną umowę, co oznacza, że ​​rynek, który widzisz, nie jest rynkiem rzeczywistym. Jak dokumentuje Verbraucherzentrale, algorytm rankingowy może faworyzować oferty, które oferują portalowi wyższe wynagrodzenie. Bundeskartellamt, federalny urząd ds. konkurencji, stwierdził to samo w swoim sektorowym badaniu portali porównawczych: rankingi są kształtowane przez relacje handlowe, których użytkownik nie widzi. To nie jest oszustwo. To model biznesowy. Jednak domyślna kolejność sortowania w portalu porównawczym nie jest neutralną odpowiedzią na pytanie „co jest dla mnie najtańsze”, a traktowanie jej jako takiej kosztuje.

Zmień ustawienia przed odczytaniem pojedynczego wyniku. Wyłącz opcję, która dodaje bonus Neukundenbonus do wyświetlanego kosztu rocznego, aby zobaczyć, ile faktycznie kosztuje drugi rok. Wyłącz ustawienie „hohe Kundenempfehlungsquote” lub ustawienie o wysokiej rekomendacji, które jest cykliczne, ponieważ rekomendacje istnieją tylko dla taryf, za których umieszczenie portal otrzymuje opłatę. Wyklucz taryfy Vorkasse i Kaution. Ustaw Vertragslaufzeit na około dwanaście miesięcy. Ustaw filtr Kündigungsfrist na krótki. Poproś o jedną taryfę dla każdego dostawcy, aby pojedynczy dostawca nie mógł wypełnić pierwszej strony wariantami. Następnie przeczytaj szczegóły dotyczące gwarancji ceny dla garstki ocalałych i zignoruj ​​ranking.

Następnie zrób dwie rzeczy, których portal nie zrobi za Ciebie. Sprawdź taryfę Grundversorgera bezpośrednio na jego stronie internetowej, ponieważ § 36(1) EnWG wymaga, aby te ogólne ceny były publikowane i łatwe do znalezienia, a na słabym rynku obecny dostawca jest czasami konkurencyjny. Sprawdź również stronę dostawcy przed podpisaniem umowy, ponieważ taryfa zarezerwowana bezpośrednio jest czasami tańsza niż ta sama taryfa zarezerwowana przez portal, a czasami droższa. Portale to narzędzie wyszukiwania. Nie są doradcami, są opłacane przez drugą stronę, a uczciwy sposób korzystania z nich polega na tym, aby podać tylko jedną z trzech informacji.

Schufa, Vorkasse i umowa, której nie można odrzucić

Dostawcy energii w Niemczech przeprowadzają weryfikację kredytową. Złożenie wniosku o Sondervertrag zazwyczaj skutkuje wszczęciem postępowania w sprawie Bonitätsprüfung w Schufa lub porównywalnej agencji kredytowej Auskunftei, a Bundesnetzagentur otwarcie przyznaje, że konkurencyjny dostawca ma Vertragsfreiheit, czyli swobodę zawierania umów, może podjąć decyzję niekorzystną dla klienta i nie musi go o tym informować. Słaby lub pusty plik w Schufa może oznaczać niższą taryfę, żądanie Vorkasse lub Kaution, a nawet odmowę bez podania przyczyny.

To uderza najmocniej w nowicjuszy i jest niesprawiedliwe, ponieważ problem zazwyczaj nie polega na złej historii, ale na jej braku. Plik Schufa jest tworzony na podstawie niemieckiej historii bankowej i umów, więc ktoś, kto przybył cztery miesiące temu, jest bliski niewidzialności, a niewidzialność jest źle oceniana. Nasz rozdział na temat kredyty i pożyczki w Niemczech Wyjaśnia, jak budowany jest wynik i jak wyświetlić własny plik, a jego przeczytanie przed złożeniem wniosku o cokolwiek to dobrze spędzony czas. W praktyce odrzucenie w pierwszym roku dotyczy twojego skąpego pliku, a nie ciebie, i rozwiązuje się w miarę jego zagęszczania.

Właśnie tutaj § 36 (1) EnWG okazuje się być zabezpieczeniem, a nie pułapką. Grundversorgung musi dostarczyć każdą umowę na podstawie opublikowanych ogólnych warunków i nie może dyskryminować ze względu na datę zawarcia umowy. Nie może przeprowadzić weryfikacji kredytowej i odrzucić klienta. To jedyna umowa energetyczna w Niemczech, która musi go przyjąć. Zatem prawidłowy sposób, w jaki nowy klient powinien uwzględnić oba fakty, jest następujący: Grundversorgung jest drogi i należy go opuścić, ale to również jego podstawa i nigdy nie zostanie bez prądu, ponieważ agencja kredytowa jeszcze o nim nie słyszała. Jeśli dostawcy odmawiają teraz, należy pozostać w Grundversorgung, poświęcić sześć miesięcy na budowanie historii kredytowej, a następnie zmienić dostawcę, korzystając z dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, który nigdy nie upływa. Dostawcy Sondervertrag, którzy żądają Vorkasse lub Kaution z powodu Twojej dokumentacji, nie są rozwiązaniem; ostrzeżenie Federalnej Agencji Sieciowej o utracie tych pieniędzy w przypadku niewypłacalności odnosi się z pełną mocą właśnie do klientów, którzy najmniej mogą sobie na to pozwolić.

Przeprowadzka: Sześciotygodniowy czas, który większość ludzi przegapia

Przeprowadzka w obrębie Niemiec nie powoduje rozwiązania umowy energetycznej, a założenie, że tak się stanie, jest sposobem na uzyskanie dwóch umów i listu windykacyjnego. Ale nie jesteś też unieruchomiony. § 41b(5) EnWG przyznaje Haushaltskunden außerordentliche Kündigung, nadzwyczajne wypowiedzenie umowy, w przypadku zmiany miejsca zamieszkania, z sześciotygodniowym okresem wypowiedzenia. Możesz oświadczyć, że jest ono skuteczne od dnia wyprowadzki lub od daty późniejszej, i musisz podać swój przyszły adres lub numer identyfikacyjny przyszłego punktu pomiarowego.

Istnieje wbudowana kontrpropozycja i jest ona uczciwa. Jeśli w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wypowiedzenia Twój dotychczasowy dostawca zaproponuje w formie tekstowej, że będzie kontynuował dostawy pod Twój nowy adres na dotychczasowych warunkach, a dostawy tam rzeczywiście są możliwe, sześciotygodniowe prawo przepada, a Twoja umowa po prostu pozostaje z Tobą. Często jest to korzystne rozwiązanie, szczególnie jeśli korzystasz z taryfy, która dobrze się zestarzała. Jest to jednak decyzja dostawcy, a nie wynik automatyczny, więc nie zakładaj, że umowa ulegnie zmianie: zgłoś Kündigung i pozwól dostawcy podjąć kontrpropozycję, jeśli będzie chciał. Pamiętaj też, że jeśli wyprowadzasz się z najmu, umowa o energię elektryczną to tylko jeden z kilku elementów, które wymagają prawidłowej daty. Nasz rozdział poświęcony więcej o wynajmie w Niemczech obejmuje kwestie związane z najmem w ramach tej samej przeprowadzki.

Narzędzia do wyboru i zarządzania umową energetyczną

Część tego rozdziału dotyczy raczej kwestii papierkowej niż energetycznej i warto być szczerym w kwestii, które z nich są istotne. Werkzeu.ge, oparta na przeglądarce platforma narzędzi dla niemieckiej biurokracji, stworzona przez Cryon UG, firmę stojącą za WeLiveIn.de, nie oferuje żadnych narzędzi energetycznych. Nie ma tu porównania taryf, kalkulatora Strompreis ani narzędzia do śledzenia zużycia i ten rozdział nie będzie udawał, że jest inaczej. Zawiera natomiast stronę kontraktową, która jest w tym przypadku głównym problemem.

Narzędzie Kündigungsschreiben, at werkzeu.ge/de/tools/rechtsdokumente/kuendigungsschreiben, generuje list wypowiedzenia i jest darmowy na poziomie Gast, co oznacza, że ​​nie jest wymagane konto. Obejmuje trzydzieści rodzajów umów w ośmiu kategoriach, a Energie jest jedną z nich. Sprawdza, czy wystarczy Textform, czy wymagany jest § 126 BGB Schriftform, co jest dokładnie tym, o czym mowa w § 20(2) StromGVV i § 41b(1) EnWG, o czym krąży ten rozdział, i obsługuje zarówno zwykłe Kündigung, jak i Sonderkündigungsrecht wynikające ze wzrostu ceny lub przeprowadzki. Oblicza datę na podstawie rodzaju umowy, a nie zgaduje. Generuje list do pobrania i wysłania samodzielnie; nie przesyła niczego nikomu i sugeruje Einwurf-Einschreiben, list polecony z potwierdzeniem odbioru, co jest właściwą radą, gdy termin dwóch lub sześciu tygodni przypada w momencie otrzymania listu.

Fristenwächter, w werkzeu.ge/de/tools/alltagsverwaltung/fristenwaechter-dashboard, to panel terminów, który wymienia umowy na energię elektryczną wśród rzeczy, do których śledzenia został stworzony, i istnieje właśnie w przypadku awarii opisanej powyżej: Kündigungsfrist, którą miałeś zapamiętać, a nie zrobiłeś tego. Jest to narzędzie Plus, a zatem płatne. Narzędzie Schufa-Selbstauskunft, dostępne pod adresem werkzeu.ge/de/tools/alltagsverwaltung/schufa-selbstauskunft, pomaga Ci uzyskać własny raport kredytowy, co warto zrobić przed złożeniem wniosku o Sondervertrag, a nie po odrzuceniu wniosku; jest to również usługa Plus i płatna. Aktualne warunki subskrypcji są dostępne na stronie werkzeu.ge/pl/cennik, a w wersji bezpłatnej znajdują się reklamy.

Dwa uczciwe zastrzeżenia. Platforma jest w fazie beta do 30 listopada 2026 r., a jej regulamin stanowi, że narzędzia mogą być niekompletne lub zawierać błędy, dlatego przed skorzystaniem z nich należy sprawdzić, co generują. Nie jest to jednak porada prawna: wygenerowany dokument Kündigung to dobrze sporządzony list, a nie opinia prawnicza. W przypadku rzeczywistych pieniędzy lub spornego rachunku, Verbraucherzentrale w Twoim kraju związkowym udziela niedrogich, płatnych porad energetycznych, a Schlichtungsstelle Energie bezpłatnie rozstrzyga spory z dostawcami. Jest to organ, który Twój dostawca jest zobowiązany wskazać w umowie na mocy § 41(1) nr 11 EnWG.

Co zrobic nastepnie

Dowiedz się, ile płacisz dzisiaj, bo większość ludzi nie wie. Znajdź swój ostatni rachunek roczny lub list powitalny i poszukaj nazwy taryfy oraz oświadczenia § 41(1) nr 6, które określa, czy jesteś objęty ubezpieczeniem Grundversorgung, czy nie. Jeśli jesteś objęty ubezpieczeniem od miesięcy, płacisz składkę należną od urzędu i możesz to zakończyć, wysyłając dwutygodniowy e-mail w formacie Textform, kiedy tylko chcesz. Mając otwarty rachunek, przeczytaj pole Stromkennzeichnung i jeśli widnieje tam informacja Ökostrom, sprawdź, z których krajów pochodzą certyfikaty.

Następnie porównuj dokładnie, a nie pochopnie. Weź pod uwagę rzeczywistą roczną liczbę kilowatogodzin z tego rachunku, a nie zgadywanie portalu, wyłącz kompensację bonusów i domyślną stawkę rekomendacji, wyklucz Vorkasse i Kaution, ustaw okres obowiązywania na około dwanaście miesięcy i spójrz na cenę za drugi rok, a nie za pierwszy. W przypadku dwóch lub trzech taryf, które obowiązują, przeczytaj, co tak naprawdę obejmuje Preisgarantie i pamiętaj, że gwarancja Versorgeranteil to gwarancja obejmująca około jedną czwartą rachunku. Sprawdź również cenę opublikowaną przez Grundversorger i stronę internetową dostawcy, zanim podpiszesz cokolwiek za pośrednictwem portalu.

Podpisując umowę, od razu zanotuj w kalendarzu dwie daty: datę zakończenia umowy i ostatni bezpieczny dzień na jej rozwiązanie. Jeśli otrzymasz list z podwyżką cen, otwórz go w dniu jego otrzymania, ponieważ zmiana ta podlega przepisom § 41(5) Sonderkündigungsrecht i nie będzie na Ciebie czekać. Jeśli posiadasz pompę ciepła, samochód elektryczny lub elastyczny plan dnia, zamów inteligentny system taryfowy (intelligentes Messsystem) zgodnie z § 34(2) nr.1 MsbG, odczekaj cztery miesiące, a następnie zobowiąż swojego dostawcę do wywiązania się z obowiązku zaproponowania Ci dynamicznej taryfy zgodnie z § 41a(2). A jeśli dostawca odmówi Ci w pierwszym roku umowy z Niemcami, nie traktuj tego osobiście i nie akceptuj taryfy Vorkasse, aby obejść ten problem. Zostań w Grundversorgung, pozwól, aby Twój plik Schufa się rozrósł i zmień taryfę za sześć miesięcy. Dwutygodniowy okres wypowiedzenia nadal będzie obowiązywał.