MieszkamyW.de
Polityka

Aigner na prezydenta: pierwsza kobieta na urzędzie?

5 min czytania

Pusty, okazały hol z wypolerowaną marmurową posadzką, białymi kolumnami i szerokimi schodami z czerwonym dywanem, oświetlony przez wysokie okna.

Niemcy zmierzają do wyboru pierwszej kobiety na stanowisko głowy państwa. W poniedziałek 9 listopada zarząd federalny CDU oficjalnie poparł Ilse Aigner, polityczkę CSU, która od 2018 roku kieruje bawarskim parlamentem krajowym, jako kandydatkę konserwatywnych partii Unii na następczynię prezydenta federalnego Franka-Waltera Steinmeiera. Ponieważ kandydaturę Aigner na prezydenta popiera teraz również SPD, a kierownictwo Zielonych rekomenduje głosowanie na nią, jej wybór 30 stycznia 2027 roku wydaje się niemal pewny. Byłaby pierwszą kobietą i pierwszą polityczką bawarskiej CSU na najwyższym urzędzie Republiki Federalnej.

Decyzja kończy poszukiwania, które ciągnęły się miesiącami i nadwyrężyły relacje między CDU a jej mniejszą bawarską partią siostrzaną. Osobom mieszkającym w Niemczech pokazuje też, jak kraj wybiera głowę państwa: nie w głosowaniu powszechnym, lecz przez specjalne zgromadzenie, które zbiera się wyłącznie w tym celu.

Jak doszło do kandydatury Aigner na prezydenta

Lider CSU Markus Söder zaproponował Aigner już w kwietniu. Kanclerz Friedrich Merz, który jest też przewodniczącym CDU, długo milczał w sprawie nazwisk. Ponieważ CDU jest największą siłą w organie wyborczym, otoczenie Merza wielokrotnie podkreślało, że prawo do złożenia propozycji należy do jego partii. Poparcie dla Aigner wzrosło na zjeździe CSU w Monachium pod koniec października, gdzie delegaci okrzyknęli ją swoją nieoficjalną kandydatką. Dopiero w poniedziałek 2 listopada Merz powiedział publicznie, że chce widzieć na tym stanowisku kobietę, wciąż nie podając żadnego nazwiska.

W kolejnych dniach coraz więcej krajowych liderów CDU, w tym premierzy Saksonii i Turyngii, opowiedziało się za Aigner, a w piątek 6 listopada kilka mediów, wśród nich ZDF i Reuters, podało, że kierownictwo CDU postawiło na nią. Według agencji prasowej dpa jej najsilniejszą rywalką w CDU była przewodnicząca Bundestagu Julia Klöckner. Powolny proces wywołał ostrą krytykę. Szefowa klubu parlamentarnego Zielonych Britta Haßelmann stwierdziła, że poszukiwania z każdym dniem stają się coraz bardziej niegodne, a ekspert CDU ds. polityki zagranicznej Roderich Kiesewetter zarzucił Merzowi w ZDF brak politycznego wyczucia.

Drewniana mównica z dwoma mikrofonami przed rzędami pustych krzeseł z niebieskim obiciem w reprezentacyjnej sali z żyrandolem.

9 listopada prezydium i zarząd federalny CDU jednogłośnie poparły propozycję Merza, który przedstawił Aigner w berlińskiej siedzibie partii, Domu Konrada Adenauera. Merz powiedział, że Niemcy zyskają „prezydentkę federalną z godnością i sercem". W wywiadzie dla programu tagesthemen telewizji ARD tego samego wieczoru bronił długiego procesu jako uporządkowanego i harmonijnego i powiedział, że postąpiłby tak samo jeszcze raz.

Co Aigner chce robić jako prezydentka

Aigner przedstawiła się jako kandydatka „silnego centrum", która chce pomóc w przezwyciężaniu podziałów w społeczeństwie. „Nie chcę stać ponad obywatelami, jestem częścią ich", powiedziała według relacji dpa opublikowanej przez t-online, i obiecała mówić jasnym i zrozumiałym językiem. Ostrzegła też, że demokracja jest atakowana, a skrajnie prawicowe ideologie zyskują na sile, jak cytuje CDU. Nawiązując do długiego oczekiwania, zauważyła, że kanclerz uczynił decyzję „dość ekscytującą, także dla mnie".

Była kanclerz Angela Merkel, pierwsza kobieta na czele niemieckiego rządu, nazwała ten wybór historycznym, podaje t-online. W ciągu 77 lat historii Republiki Federalnej wszystkie dwanaście głów państwa stanowili mężczyźni: sześciu pochodziło z CDU, trzech z SPD, dwóch z FDP, a jeden, Joachim Gauck, był bezpartyjny. Kadencja prezydenta trwa pięć lat.

Głosowanie nad Aigner na prezydenta 30 stycznia

Prezydenta wybiera Zgromadzenie Federalne (Bundesversammlung), które zbierze się w Berlinie 30 stycznia 2027 roku. Liczy ono 1260 członków: 630 posłów do Bundestagu i tyle samo delegatów wysłanych przez 16 parlamentów krajowych. Delegaci nie muszą być politykami. ZDF podała, że tym razem wśród nominowanych są aktywistka klimatyczna Luisa Neubauer, piosenkarz Hartmut Engler i dziennikarz Constantin Schreiber.

Rządzące CDU, CSU i SPD mają w zgromadzeniu większość około 50 głosów, więc głosowanie nad Aigner na prezydenta powinno zakończyć się sukcesem nawet bez pomocy. Prezydium SPD formalnie poparło ją rano 9 listopada, a kierownictwo partii i klubu parlamentarnego Zielonych napisało do swoich delegatów z rekomendacją, by na nią głosowali. To sprawia, że zwycięstwo w pierwszej turze jest prawdopodobne. AfD zapowiedziała wystawienie własnego kandydata, którego partia opisuje jedynie jako mężczyznę „ze środka społeczeństwa" i który uchodzi za pozbawionego szans. Partia Lewica oświadczyła, że w swoich gremiach omówi ewentualną własną kandydaturę.

Pierwszy test podejścia Aigner do politycznych skrajności przyszedł szybko. 10 listopada miała przedstawić się w Bundestagu klubom parlamentarnym Unii, SPD i Zielonych. Według tagesschau odrzuciła zaproszenie AfD po tym, jak polityczka tej partii Beatrix von Storch wyśmiała w internecie jej nominację, a Lewica jej nie zaprosiła. Współprzewodnicząca AfD Alice Weidel skrytykowała tę odmowę.

Kim jest Ilse Aigner?

Aigner urodziła się 7 grudnia 1964 roku w powiecie Rosenheim w Górnej Bawarii i ma 61 lat. Po szkole średniej wyuczyła się zawodu technika radiowo-telewizyjnego, co jest nietypową drogą dla polityka najwyższego szczebla. Według Reuters pracowała później przy rozwoju systemów elektrycznych u producenta śmigłowców Eurocopter. W 1994 roku weszła do bawarskiego parlamentu krajowego, a w 1998 roku przeszła do Bundestagu w Berlinie.

Zamglone zielone wzgórza z wioską i kościelną wieżą z cebulastym hełmem na tle ośnieżonych gór w jesienny poranek.

W latach 2008-2013 była federalną ministrą żywności, rolnictwa i ochrony konsumentów w rządzie Merkel. Następnie wróciła do Monachium, gdzie została bawarską ministrą gospodarki, a później na krótko ministrą mieszkalnictwa, budownictwa i transportu. Od 2018 roku jest przewodniczącą bawarskiego parlamentu krajowego. Od około 15 lat kieruje też CSU w Górnej Bawarii, największym okręgowym związkiem partii. Komentatorzy różnych mediów opisują ją jako twardo stąpającą po ziemi i przystępną, a Merz i Aigner są według dpa od wielu lat bliskimi przyjaciółmi.

Co wybór Aigner na prezydenta oznacza dla ekspatów

Prezydent Niemiec pełni w dużej mierze funkcję reprezentacyjną. Podpisuje ustawy, formalnie powołuje i odwołuje ministrów, reprezentuje Niemcy za granicą i może zabierać głos w sprawach społecznych jako autorytet moralny. Wizyty państwowe stanowią dużą część pracy, co pokazała niedawna podróż Steinmeiera do Egiptu, Ghany i Angoli. Bieżąca polityka, w tym decyzje dotyczące podatków, świadczeń i przepisów imigracyjnych, pozostaje w rękach rządu federalnego i parlamentu, więc zmiana na szczycie nie zmieni zasad, które wpływają na Twoje życie w Niemczech.

Mieszkańcy z zagranicy nie mają bezpośredniego wpływu na ten wybór, podobnie jak obywatele Niemiec: nie ma głosowania powszechnego. Jeśli Aigner zostanie wybrana zgodnie z oczekiwaniami, obejmie urząd po zakończeniu kadencji Steinmeiera 18 marca 2027 roku, podaje tygodnik gospodarczy WirtschaftsWoche. Jej nacisk na łączenie ludzi i przeciwstawianie się ekstremizmowi może mieć znaczenie dla wielu imigrantów w czasach napiętych debat o migracji. Więcej o obecnym rządzie federalnym przeczytasz w naszym artykule o rekonstrukcji rządu Merza na początku tego roku.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego.

Podobne artykuły