Niemcy rozważają obowiązkową służbę wojskową

Minister obrony Niemiec Boris Pistorius potwierdził, że obowiązkowa służba wojskowa może zostać przywrócona, jeśli dobrowolny pobór nie spełni potrzeb obronności kraju. W ostatnich oświadczeniach Pistorius podkreślił, że podczas gdy obecny nacisk pozostaje na przyciąganie ochotników, rząd aktywnie przygotowuje ustawodawstwo, które ponownie uczyniłoby pobór legalną rzeczywistością — potencjalnie już w styczniu 2026 r.

Proponowane zmiany są odpowiedzią na rosnące wymagania bezpieczeństwa, ewoluujące zagrożenia geopolityczne i zobowiązania NATO. Siły zbrojne Niemiec liczą obecnie około 180,000 203,000 aktywnych żołnierzy. Celem rządu jest zwiększenie tej liczby do co najmniej 2031 100,000 do 2029 r., z dodatkowymi siłami rezerwowymi. Jednak dowództwo wojskowe szacuje, że do XNUMX r. należy zrekrutować co najmniej XNUMX XNUMX nowych żołnierzy, aby sprostać wymogom strategicznym.

Nowy system będzie rejestrował wszystkich mężczyzn w wieku 18 lat

Zgodnie z opracowywanym projektem ustawy wszyscy mężczyźni w wieku 18 lat i starsi będą musieli zarejestrować się za pomocą obowiązkowego kwestionariusza oceniającego ich sprawność fizyczną i chęć służby. Podczas gdy faktyczna służba początkowo pozostanie dobrowolna, infrastruktura do obowiązkowego poboru będzie na miejscu, gotowa do uruchomienia w razie potrzeby.

Kobiety nie podlegałyby temu obowiązkowi na mocy obecnych ograniczeń prawnych, ale mogłyby zgłosić się na ochotnika. Przedstawiciele obrony opisują ten system jako „strategiczną polisę ubezpieczeniową” na wypadek, gdyby liczba dobrowolnych zapisów była niewystarczająca lub gdyby sytuacja bezpieczeństwa międzynarodowego nadal się pogarszała.

Generalny inspektor Carsten Breuer podzielił ten pogląd, nazywając ramy mechanizmem zapasowym, który można szybko aktywować. Obecnie Bundeswehra może przyjąć około 5,000 nowych rekrutów rocznie — liczba znacznie poniżej wymaganej.

Debata na temat poboru kobiet wywołuje ogólnokrajową dyskusję

Chociaż obecny plan ustawodawczy nie obejmuje kobiet w obowiązkowej służbie, publiczna debata na ten temat nasiliła się. Zwolennicy modelu neutralnego pod względem płci poboru twierdzą, że równa odpowiedzialność w obronie narodowej odzwierciedla dojrzałe i inkluzywne społeczeństwo. Kraje takie jak Norwegia, Szwecja, Dania i Izrael już stosują obowiązkowe wymogi służby zarówno wobec mężczyzn, jak i kobiet.

Pisarka Mirna Funk opisała służbę wojskową jako formę wzmocnienia pozycji kobiet, stwierdzając, że zdolność do obrony siebie i swojej rodziny nie powinna być ograniczona przez płeć. Podkreśliła również, że wspólna służba narodowa może wzmocnić demokratyczne zrozumienie i obywatelską odpowiedzialność.

Krytycy przestrzegają jednak przed żądaniem służby wojskowej od kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie w kraju o spadającym wskaźniku urodzeń. Autorka Nele Pollatschek argumentowała, że ​​zmuszanie kobiet do pełnienia ról, które mogłyby zagrozić ich zdrowiu, zwłaszcza w czasie ciąży, jest kontrproduktywne. Ostrzegła również, że pobór do wojska — niezależnie od płci — podważa wolność jednostki, zmuszając obywateli do pełnienia ról przypisanych przez państwo.

Jakiekolwiek rozszerzenie poboru na kobiety wymagałoby zmiany konstytucji, co obecnie wydaje się politycznie niewykonalne. Taka zmiana wymagałaby większości dwóch trzecich w Bundestagu i Bundesracie — mało prawdopodobny wynik, biorąc pod uwagę spodziewany opór ze strony partii takich jak Zieloni i Lewica.

Rząd planuje szybką realizację

Administracja Merza zamierza szybko uchwalić nowe ramy służby wojskowej, z zamiarem uchwalenia ich na początku 2026 r. Pistorius wyraził przekonanie, że niezbędne przygotowania prawne i organizacyjne mogą zostać ukończone w ciągu najbliższych kilku miesięcy.

Pilność stojąca za tą propozycją jest wzmocniona zobowiązaniami Niemiec w ramach NATO, szczególnie w świetle rosnącej rosyjskiej agresji na Ukrainie i zwiększonej niestabilności na Bliskim Wschodzie. Ostatnie ataki dronów i rakiet na miasta ukraińskie, opisane jako najbardziej rozległa kampania nalotów od początku wojny, jeszcze bardziej zaniepokoiły europejskich planistów obronnych.

Incydenty międzynarodowe i obawy dotyczące bezpieczeństwa wewnętrznego

Do kontekstu bezpieczeństwa dodano niedawne aresztowanie mężczyzny posiadającego podwójne obywatelstwo niemiecko-amerykańskie, oskarżonego o próbę podpalenia budynku ambasady USA w Tel Awiwie. Według władz USA podejrzany zostawił plecak zawierający improwizowane urządzenia zapalające na miejscu po tym, jak wystosował groźby online, w tym wezwania do „spalenia ambasady” i zamordowania byłego prezydenta USA Donalda Trumpa. Został deportowany przez władze Izraela i aresztowany po przybyciu do Nowego Jorku.

Niemiecki minister spraw zagranicznych Johann Wadephul odpowiedział na szerszy klimat bezpieczeństwa, potwierdzając poparcie Niemiec zarówno dla prawa Izraela do samoobrony, jak i potrzeb humanitarnych Palestyńczyków. Poparł również surowsze sankcje wobec Rosji po ostatniej rundzie ataków, stwierdzając, że „Putin nie jest zainteresowany pokojem” i musi stawić czoła silniejszej presji międzynarodowej.

Niemcy na rozdrożu w kwestii obrony narodowej

Ponieważ liczba osób dobrowolnie zaciągniętych do wojska prawdopodobnie nie osiągnie wymaganej liczby, a zagrożenia zewnętrzne rosną, władze Niemiec przygotowują się na zmianę w polityce obronnej, jakiej nie widziano od czasu zawieszenia poboru w 2011 r. Ponowne wprowadzenie obowiązkowej służby wojskowej, nawet w ograniczonej lub etapowej formie, oznacza znaczącą rekalibrację priorytetów narodowych.

Niepewne pozostaje, czy społeczeństwo zaakceptuje te środki. Pomysł przywrócenia obowiązkowej służby wojskowej — zwłaszcza jeśli zostanie rozszerzony o kobiety — porusza głębokie kwestie równości, wolności i obowiązku narodowego. W miarę rozwoju procesu legislacyjnego Niemcy stają przed złożonym aktem równowagi między koniecznością operacyjną a spójnością społeczną.