turecki
włoski
hiszpański
portugalski
RUMUŃSKI
albański
litewski
łotewski
bułgarski
grecki
węgierski
francuski
chorwacki
Czeski
Federalna minister gospodarki Niemiec, Katherina Reiche, zasygnalizowała zmianę w polityce subsydiowania małych prywatnych systemów fotowoltaicznych (PV). Argumentuje, że wraz z gwałtownym spadkiem kosztów paneli słonecznych i technologii magazynowania energii, nowe instalacje małej skali nie wymagają już takiego samego poziomu wsparcia rządowego, aby być rentownymi. Reiche stwierdziła, że wiele nowoczesnych systemów już teraz zwraca się w obecnych warunkach rynkowych bez dodatkowych subsydiów.
Minister wyjaśniła, że taryfy gwarantowane dla istniejących systemów pozostaną niezmienione, zapewniając właścicielom domów, którzy zainwestowali w przeszłości, zachowanie stawek gwarantowanych w ramach obowiązujących umów. Ta tak zwana zasada „ustawy o prawach nabytych” oznacza, że pierwotne warunki przyznane systemowi, często trwające dwie dekady, pozostają ważne. Uważa jednak, że w przypadku przyszłych projektów modele finansowania muszą zostać dostosowane do realiów tańszego i bardziej konkurencyjnego rynku energii odnawialnej.
Jak działa taryfa gwarantowana i dlaczego może ulec zmianie
Taryfa gwarantowana to gwarantowana płatność za kilowatogodzinę (kWh) energii elektrycznej wprowadzonej do sieci, zazwyczaj przyznawana na 20 lat. Dokładna kwota zależy od mocy systemu, rodzaju gwarantowanej energii oraz daty uruchomienia. Mniejsze instalacje i systemy zapewniające pełną gwarantowaną energię, a nie nadwyżkę gwarantowanej energii, zazwyczaj otrzymują wyższe stawki.
Obecnie typowy system dachowy o mocy do 10 kilowatów otrzymuje około 7.86 centa za kWh za nadwyżkę energii elektrycznej. W przypadku pełnej energii elektrycznej stawka jest wyższa i wynosi około 12.47 centa. Dwie dekady temu stawki przekraczały 50 centów za kWh. Ten stały spadek odzwierciedla spadające koszty technologii i dojrzewający rynek energii odnawialnej. Stawki za nowo zainstalowane systemy będą nadal spadać z roku na rok, co oznacza, że osoby, które zainstalują swoje instalacje fotowoltaiczne wcześniej, będą miały zapewnione wyższe stawki przez cały okres obowiązywania umowy.
Dążenie do inteligentniejszej integracji z siecią energetyczną
Reiche podkreśla, że przyszłe systemy fotowoltaiczne muszą działać w ściślejszej koordynacji z krajową siecią elektroenergetyczną. Opowiada się za obowiązkowym podłączeniem instalacji fotowoltaicznych do systemów magazynowania energii oraz za zdalnym sterowaniem nimi, co umożliwi operatorom regulację czasu i ilości energii przesyłanej do sieci. Celem jest zapobieganie niekontrolowanym skokom napięcia w sieciach fotowoltaicznych, które mogą obciążać infrastrukturę sieci, szczególnie w okresach nasłonecznienia, gdy produkcja energii jest wysoka.
Zgodnie z jej planem, zarówno operatorzy energii słonecznej, jak i lądowej energii wiatrowej, będą również w większym stopniu partycypować w kosztach rozbudowy sieci przesyłowych. Reiche zwraca uwagę, że stawianie nowych instalacji bez uwzględnienia przepustowości sieci prowadzi do niepotrzebnych wydatków dla systemu energetycznego. Chce również zmienić przepis, który wypłaca operatorom odszkodowania za tymczasowe wyłączenie ich systemów w celu ochrony sieci przed przeciążeniem, twierdząc, że przepis ten funkcjonuje zbyt długo bez żadnych zmian.
Kontekst: Gwałtowny rozwój odnawialnych źródeł energii
Nowe spojrzenie na tę politykę następuje po latach dynamicznego rozwoju energetyki odnawialnej. Za poprzedniego ministra ds. gospodarki, Roberta Habecka, rozwój energetyki wiatrowej i systemów fotowoltaicznych znacznie przyspieszył. W miesiącach letnich energia słoneczna stanowi obecnie znaczną część dostaw energii elektrycznej, co stwarza wyzwania dla operatorów sieci, szczególnie w krajach związkowych takich jak Bawaria, gdzie infrastruktura nie zawsze jest w stanie obsłużyć napływ energii.
Obecnie aż 60% energii elektrycznej w Niemczech pochodzi ze źródeł odnawialnych, a odsetek ten stale rośnie. Choć stanowi to postęp w realizacji celów klimatycznych, podkreśla również potrzebę zrównoważenia wytwarzania energii z mocami przesyłowymi. Podejście Reichego zakłada dostosowanie tempa wdrażania odnawialnych źródeł energii do rozwoju sieci elektroenergetycznej, zapewniając stabilność i kontrolę kosztów w perspektywie długoterminowej.
